تحلیل رابطۀ طرد اجتماعی با ظرفیتهای کارآفرینی اجتماعی در ترک اعتیاد زنان و دختران معتاد
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دکتری جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد،مشهد، ایران
doi
10.22067/social.2023.73597.1102چکیده
تحقیق حاضر رابطۀ طرد اجتماعی با کارآفرینی اجتماعی در ترک اعتیاد زنان و دختران معتاد را بررسی میکند. روش تحقیق پیمایشی و جامعۀ آماری کلیۀ زنان و دختران معتاد در استان خراسان رضوی هستند. نمونهگیری از مراکز نگهداری معتادان زن و انجمن معتادان گمنام انجام شده است. حجم نمونه 354 نفر بر اساس فرمول کوکران به دست آمد. شیوۀ نمونهگیری به شکل تصادفی از روی لیستهای موجود انجام شد. یافتههای جدول همبستگی نشان میدهد که توانمندی کارآفرینی با طرد اجتماعی رابطۀ معکوس دارد و با افزایش میزان طرد اجتماعی توانمندی کارآفرینی در بین زنان و دختران معتاد کاهش مییابد. در تحلیل رگرسیون بهعنوان مدل نهایی متغیرهایی که در شاخص طرد اجتماعی بهطور همزمان باعث کاهش توانمندی کارآفرینی اجتماعی میشوند، شامل توهینشنیدن به خاطر اعتیاد، طعنهشنیدن به خاطر اعتیاد، کمشدن معاشرت، از دست دادن شغل و قطع رابطۀ اجتماعی به دلیل اعتیاد است. به این ترتیب، کارآفرینی اجتماعی میتواند یکی از راهکارهایی باشد که برای غلبه بر طرد اجتماعی به افراد معتاد کمک کرده تا در مسیر ترک اعتیاد قرار بگیرند. در نتیجهگیری ظرفیتهای کارآفرینی اجتماعی بر اساس شاخص طرد اجتماعی شامل ایجاد شبکههای اجتماعی مرتبط با کارآفرینی برای گروههای خاص (زنان و دختران معتاد) با کاهش تأثیرات طرد و انزوای اجتماعی به ترک اعتیاد آنها کمک میکند. نتیجۀ کارآفرینی خارجشدن از انزوا و طرد اجتماعی است و مسیر کارآفرینی اجتماعی برای کمک به حل مشکل طرد اجتماعی ایجاد شبکۀ اجتماعی با رویکرد کارآفرینی برای زنان و دختران معتاد است. این شبکه از مجموعهای از افراد و گروههای مرتبط با کارآفرینی تشکیل میشود تا زنان و دختران معتاد را به سمت فعالیتهای کارآفرینی و راهاندازی کسبوکار کمک کند.
