نقد دیدگاه شنقیطی درباره روش شناخت صفات خبریۀ خداوند

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری شیعه‌شناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران

2 استادیار گروه شیعه‌شناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران

doi
10.22034/jid.2025.484726.2528
چکیده

برای دستیابی به معرفت دینی، توجه به همۀ روش‌ها و منابع شناخت و ابزارهای متعارف ادراکی بشر در کنار نصوص، لازم و ضروری است. انحصا‌رگرایی در یک روش و منبع برای رسیدن به مقصود خداوند در آیات قرآن، انسان را از درک صحیح مفاهیم و حقایق دینی باز خواهد داشت. در این پژوهش سعی شده، نظرات شنقیطی در مسئلۀ منابع و ابزارهای دستیابی به فهم حقایق قرآن با محوریت صفات خبریۀ خدای متعال مورد بررسی و نقد قرار گیرد. همچنین روش پژوهش، نقلی و تحلیلی است. شنقیطی در حوزۀ معرفت دینی با تکیه بر ظواهر نصوص و عدم اعتماد بر کارکردهای دیگر قوای ادراکیِ انسان، با چالش‌هایی روبه‌روست. گرفتاری در دام نسبی‌گرایی در حوزه کارکرد عقل و صدور گزاره‌های خودمتناقض و همچنین انحصار‌گرایی در روش و ابزار شناخت در تحقق معرفت دینی، ازجملۀ آسیب‌ها و چالش‌های او در تفسیر أضواء البیان است.