بررسی اثر همخونی بر افزایش وزن روزانه و نسبت کلیبر در گوسفند نژاد مهربان

نویسندگان

1 گروه علوم دامی،دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

2 گروه علوم دامی،دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

3 گروه علوم دامی،دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

doi
10.22067/ijasr.v9i1.51685
چکیده

هدف از این پژوهش ارزیابی اثر همخونی بر افزایش وزن روزانه و نسبت کلیبر در گوسفند مهربان بود. اطلاعات داده‌ای (مشتمل بر 6550 رکورد) و شجره حیوانات مورد استفاده طی سال‌های 1374 تا 1390 به وسیله سازمان جهاد کشاورزی استان همدان جمع‌آوری شده بود. صفات مورد مطالعه شامل میانگین افزایش وزن روزانه از تولد تا شیرگیری (ADGa)، از شیرگیری تا شش ماهگی (ADGb)، از شیر گیری تا نه ماهگی (ADGc) و از شیر گیری تا یک سالگی (ADGd) و به طور متناظر نسبت‌های کلیبر مربوطه (KRa، KRb، KRcو KRd) بود. حیوانات با توجه به ضرایب همخونی به دست آمده از شجره به سه گروه دسته‌بندی شدند: گروه اول شامل حیوانات غیر همخون و گروه دوم و سوم شامل حیوانات همخون بودند. برای ویرایش داده‌ها از نرم افزار Foxpro، برای برآورد اثر همخونی بر صفات از نرم افزار SAS استفاده شد و افت همخونی به صورت رگرسیون خطی با استفاده از رویه Reg نرم افزارSAS محاسبه شد. روند معنی‌دار ضرایب رگرسیون ADGa، KRa، ADGb، KRb، ADGd و KRd از همخونی همه بره‌ها به ازای افزایش 1% همخونی مشاهده شد. ضریب رگرسیون تمام صفات بجز KRc بر همخونی بره‌های تک قلو و صفات ADGa و KRa بر همخونی بره‌های دو قلو معنی‌دار بود. با توجه به جنس بره، ضریب رگرسیون تمام صفات بجز ADGc و ADGd بر همخونی بره‌های نر و ADGc و KRd بر همخونی بره‌های ماده معنی‌دار بود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که همخونی بر میانگین افزایش وزن روزانه و نسبت کلیبر در گوسفند نژاد مهربان مؤثر بوده است و معنی‌دار و مثبت برآورد شد.