بررسی رابطۀ بین بازی‌های بومی و محلی بر هویت فرهنگی و اجتماعی شهروندان استان خوزستان

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22067/social.2024.83927.1403
چکیده

بازی‌های بومی و محلی، یکی از شاخصه‌های اجتماعی-فرهنگی است که حاصل تلفیق شرایط زیست‌محیطی و باورهای قومی این مرز و بوم است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و جمع‌آوری داده‌ها به‌صورت الکترونیکی انجام شد. جامعۀ آماری، کلیۀ افراد ردۀ سنی 17 تا 65 سال ساکن استان خوزستان بودند که با فرمول کوکران، نمونۀ آماری 384 نفر تعیین شد. داده‌ها به وسیلۀ پرسش‌نامۀ محقق‌ساختۀ بازی‌های بومی و محلی با 14 گویه، پرسش‌نامۀ استاندارد هویت فرهنگی طاهری (1392) با 29 گویه و هویت اجتماعی صفاری‌نیا و روشن (1390) با 20 گویه جمع‌آوری شد و با ضریب پایایی 88/0 و با روش آماری استنباطی معادلات ساختاری روش مربعات جزیی تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد، بار عاملی تمامی گویه‌ها به‌جز سه گویۀ (3، 32، 46) بزرگ‌تر از 4/0 بود که نشان از مناسب‌بودن این معیار داشت. همچنین، مقدار t به‌ دست آمده برای تمام گویه‌ها به‌جز همان سه گویه، بزرگ‌تر از 96/1 است که حاکی از تأثیر معناداری آنها در سطح اطمینان 95/0 داشت و نشان داد که بازی‌های بومی و محلی، تأثیر مثبت و معناداری بر هویت فرهنگی و اجتماعی شهروندان دارد. بنابراین، بازی‌های محلی به‌عنوان میراث گران‌بهای فرهنگی نسل‌های گذشته می‌تواند نقش ویژه‌ای در احیاء هویت فرهنگی و اجتماعی اقوام مختلف ساکن در استان داشته و درواقع با توجه مستمر و هدفمند به این بازی‌ها از سوی نهادهای مربوط و دست‌اندرکار، می‌توان ضمن ارتقاء سلامتی و تندرستی و افزایش سطح بهره‌وری، جامعه را از آسیب و بیماری بحران هویتی که امروزه بحران فرهنگی و تعارض نسلی نشانه‌های بارز این آسیب‌ها هستند، در امان نگه داشت.