ارزیابی عملکرد حرارتی بناهای زمین پناه در مواقع سرد سال (نمونه موردی: اقلیم گرم و خشک یزد)
نویسندگان
1 استادیار، عضو هیأت علمی دانشگاه یزد، دانشکده هنر و معماری، یزد، ایران
doi
10.29252/ahdc.2018.1413چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان اتلاف حرارت بناهای زمین پناه در مواقع سرد سال و مقایسه آن با بناهای رایج روی زمین انجام شده است. پیشینه پژوهش پیرامون ایده معماری در پناه زمین نشان میدهد علیرغم قدمت طولانی این ایده در معماری و شهرسازی ایران، تاکنون تحقیقات محدودی در رابطه با ارزیابی عملکرد حرارتی این نوع ساختارها صورت گرفته است. نکته قابل ذکر دیگر اینکه تحقیقات فوق غالباً رفتار حرارتی بناهای زمین پناه را در مواقع گرم سال مورد توجه قرار داده و از تاثیر ثبات حرارتی زمین بر کاهش اتلاف حرارت آنها در مواقع سرد سال غفلت نمودهاند. لذا در این پژوهش با استفاده از روش محاسباتی، حالتهای مختلف ارتباط با خاک، در یک بنای زمین پناه در شهر یزد مدلسازی شده و از نظر اتلاف حرارت با بنای روی زمین در مواقع سرد سال مقایسه میگردد. همچنین به منظور محاسبه دمای زمین که محیط پیرامون بنای زمین پناه محسوب میگردد، از معادله پیشنهادی لبز استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که اتلاف حرارت مدل در پناه زمین با افزایش سطح تماس با خاک کاهش مییابد تا جایی که اتلاف حرارت در مدلی که از سه جبهه شمال، شرق و غرب در مجاورت با خاک میباشد حدود %44 مدل رایج روی زمین ارزیابی شده است. در مجموع میتوان گفت با بهرهمندی از ایده معماری در پناه زمین، میتوان صرفهجویی قابل ملاحظهای در مصرف انرژی در مواقع سرد سال در اقلیم گرم و خشک ایجاد نمود.
