مطالعه نقش میانجی مؤلفه‌های توانمندسازی روان‌شناختی در تبیین ارتباط سازوکارهای یادگیری سازمانی و رضایت شغلی کارکنان دانشگاه کردستان

نویسندگان

1 کارشناس ‌ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شهید بهشتی

2 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی

3 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

هدف تحلیل روابط بین مؤلفه­های یادگیری سازمانی و توانمندسازی روان‌شناختی با رضایت شغلی کارکنان است. این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی و همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه کردستان به تعداد 198 نفر، که نمونه­ای به حجم 116 نفر از کارکنان به شیوه نمونه­گیری طبقه­ای نسبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسش‌نامه یادگیری سازمانی نیفه (2001)، توانمندسازی روان­شناختی وتن و کمرون (1998) و رضایت شغلی مینه­سوتا (1967) بود. نتایج تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از تحلیل مسیر نشان داد که تمام مؤلفه­های یادگیری سازمانی به استثنای توسعه شایستگی­های کارکنان و چشم­انداز مشترک و نیز تمام مؤلفه­های توانمندسازی روان‌شناختی ارتباط معنی‌داری با رضایت شغلی داشتند. هم‌چنین سه مؤلفه احساس خودمختاری، احساس تأثیر و احساس اعتماد نقش میانجی را در ارتباط بین سازوکارهای یادگیری سازمانی و رضایت شغلی ایفا می‌کردند.