مطالعه نقش میانجی مؤلفههای توانمندسازی روانشناختی در تبیین ارتباط سازوکارهای یادگیری سازمانی و رضایت شغلی کارکنان دانشگاه کردستان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شهید بهشتی
2 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی
3 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف تحلیل روابط بین مؤلفههای یادگیری سازمانی و توانمندسازی روانشناختی با رضایت شغلی کارکنان است. این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی و همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه کردستان به تعداد 198 نفر، که نمونهای به حجم 116 نفر از کارکنان به شیوه نمونهگیری طبقهای نسبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه یادگیری سازمانی نیفه (2001)، توانمندسازی روانشناختی وتن و کمرون (1998) و رضایت شغلی مینهسوتا (1967) بود. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل مسیر نشان داد که تمام مؤلفههای یادگیری سازمانی به استثنای توسعه شایستگیهای کارکنان و چشمانداز مشترک و نیز تمام مؤلفههای توانمندسازی روانشناختی ارتباط معنیداری با رضایت شغلی داشتند. همچنین سه مؤلفه احساس خودمختاری، احساس تأثیر و احساس اعتماد نقش میانجی را در ارتباط بین سازوکارهای یادگیری سازمانی و رضایت شغلی ایفا میکردند.