تأثیر اصلاحکنندههای آلی (زغال زیستی و کود گوسفندی) در کاهش رواناب و فرسایش خاک
نویسندگان
1 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکدهی منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران
3 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکدهی منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران
4 استادیار گروه منابع طبیعی، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
5 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکدهی منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران
doi
10.22092/wmej.2018.122768.1132چکیده
یکی از مهمترین تهدیدهای منابع آبوخاک در هر کشور، فرسایش خاک و هدررفت مواد غذایی است. استفاده از اصلاحکنندهها، بهویژه مواد آلی، از راهکارهای مؤثر برای جلوگیری از آن است. به همین دلیل در این پژوهش تلاش شده است تا اثر دو اصلاحکنندهی آلی خاک، یعنی زغال زیستی و کود گوسفندی، در دو شدت بیشینهی 51 و 65 میلیمتربرساعت در عرصه و به کمک شبیهساز باران ارزیابی شود. نتایج نشان داد که در شدت 51 میلیمتربرساعت هیچ تفاوت معنیداری در تیمارها به وجود نیامده است، حالآنکه با افزایش شدت به 65 میلیمتربرساعت، اصلاحکنندهی زغال زیستی سبب 64 % کاهش بین متغیرهای حجم رواناب، بار معلق و ضریب رواناب و کود گوسفندی نیز سبب 76% کاهش در متغیرهای حجم و ضریب رواناب و 74% کاهش در بار معلق در تراز اعتماد 99% شد.
