آسیبشناسی درسنامههای ادبیات معاصرِ منظوم
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گلستان
doi
چکیده
پس از پذیرش شعر نیما و جریان نوگرایی در ادبیات، حضور ادبیات معاصر به عنوان یکی از دروس رشتۀ زبان و ادبیات فارسی نیز ضرورت یافت؛ این ضرورت به نوبۀ خود سبب تالیف درسنامههای متعددی چون بررسی ادبیات امروز ایران محمد استعلامی، جویبار لحظهها محمد جعفریاحقی، چشم انداز معاصر ایران سید مهدی زرقانی و ... گردید.علیرغم تعداد قابل توجه این درسنامهها، هنور تا تدوین درسنامهای که بتواند تصویر کاملی از ادبیات معاصر به دانشجویان ارائه دهد، فاصلۀ زیادی وجود دارد؛ به نظر نویسندۀ مقاله حاضر برای رسیدن به چنین درسنامهای باید برخی از کاستیهای درسنامههای ادبیات معاصر را مرتفع ساخت. اصلیترین ضعف/کاستیهای درسنامههای ادبیات معاصر ـ البته آن دسته از ضعف/کاستیهایی که تقریباً در تمامی این درسنامهها دیده میشوندـ عبارتند از: تقلیل «معاصر بودن» به مفهومی زمانی، رویکرد نابسندۀ پژوهشی، بی توجهی و عدم مراجعه به اسناد دست اول در تالیف درسنامههای ادبیات معاصر، ابهام در جریانشناسیها.