بررسی دیدگاه آیتالله معرفت در نسخ تشریعی بر اساس آیه نجوا
نویسندگان
1 استادیار گروه قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، تهران، ایران
doi
10.22034/jid.2024.285006.2202چکیده
مسئله نسخ همواره از مسائل کهن و بحثبرانگیز تفسیر و علوم قرآن بوده است. در اصطلاح قدما و بهویژه در روایات در تعریفی عام، این اصطلاح بر هرگونه تغییر در حکم سابق اطلاق میشد؛ اما در اصطلاح متأخران، این مفهوم با دچارشدن به تحوّل از مفهومی برخوردار شد که به نظر میرسد زمینه طرح شبهههایی دربارۀ قرآن را بیشتر فراهم کرد. بر همین اساس آیتالله معرفت، با هشدار دربارۀ نوع طرح این مسئله که همواره دستاویزی برای حمله به قرآن بوده است، در کتاب التمهید نسخ بیست آیه را تایید کرد؛ اما پس از تجدیدنظر و طرح نظریه نسخ مشروط و تمهیدی، در سالهای پایانی حیات خویش به طور کلی منکر وقوع نسخ تشریعی در قرآن کریم شد؛ حتی وقوع نسخ در آیه «نجوا» را انکار کرد. این نظریه و نوع تبیین ایشان از آیه، برگرفته از نگاه سید قطب است که صحنه آیه را تصویرپردازی قرآن برای انتقال یک پیام تربیتی به جامعه هدف میداند و معتقد است پیام آیه، ارتباطی به بحث احکام ندارد تا رفع حکم سابق به وسیله تشریع لاحق دانسته شود و مصداق نسخ تشریعی باشد. در این نوشتار به تبیین این نوع نگاه در بیان آیتالله معرفت و سید قطب میپردازیم و دیدگاه نهایی ایشان بر اساس نظریه تصویرآفرینیِ تربیتی سید قطب در آیات شریفه را بررسی مینماییم.