تبیین نشانگر عادات ذهن در برنامه درسی آموزش علوم: مطالعه موردی دانشآموزان دوره تحصیلی متوسطه دوم منطقه 9 شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی دانشگاه خوارزمی
3 عضو هیات علمی گروه برنامه ریزی درسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت عادات ذهن دانشآموزان دوره تحصیلی متوسطه دوم بود.جامعه پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دوره متوسطه دوم منطقه9 شهر تهران بود که از این جامعه به شیوه نمونهگیری طبقهای با رعایت نسبتها، نمونهای به حجم 359دانشآموز انتخاب شدند.روش پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات پیمایشی مقطعی بود.ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه عادات ذهن در سواد علمی عبدالملکی(1391) بود، پایایی ابزار با روش کودر-ریچاردسون با ضریب پایایی(78/0) مناسب برآورد گردید و روایی صوری و محتوایی آن موردتأیید متخصصان قرار گرفت.یافتهها نشان داد که وضعیت متغیر عادات ذهن و ابعاد آن در کل دانشآموزان، دانشآموزان دختر و پسر پایینتر از وضع مطلوب و در سطح05/0معنادار بود.همچنین تفاوت معناداری در رتبهبندی ابعاد متغیر عادات ذهن در دانشآموزان در سطح05/0وجود داشت که در کل دانشآموزان بالاترین رتبه مربوط به بعد محاسبه و برآورد کردن با میانگین رتبه(40/3)و کمترین رتبه مربوط به بعد دست ورزی و مشاهده با میانگین رتبه(23/2)بود.در دانشآموزان پسر بالاترین رتبه مربوط به بعد محاسبه و برآورد کردن با میانگین رتبه(79/3)و کمترین رتبه مربوط به بعد دست ورزی و مشاهده با میانگین رتبه(03/2)بود و در دانشآموزان دختر بالاترین رتبه مربوط به بعد ارزشها و نگرشها با میانگین رتبه(40/3)و کمترین رتبه مربوط به بعد دست ورزی و مشاهده با میانگین رتبه(36/2)بود.