سنجش امنیت شهری در محله فرحزاد تهران با استفاده از روش تحلیل عاملی
نویسندگان
1 دکترای طراحی شهری، دانشیار دانشگاه علم و صنعت ایران
2 کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
3 کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایر
doi
چکیده
"امنیت" از مهمترین کیفیتهای فضاهای شهری است. بدون وجود این کیفیت، هرچند فضاها قابلیتهای بسیاری را در خود داشته باشند، حضور مردم در آن کمتر بوده و این خود باعث بیرونقی و تشدید ناامنی میشود. این ویژگی را شاید بتوان در برخی محلات شهر تهران شاهد بود. محله فرحزاد بهعنوان بستری با توانائیهای فراوان، از جمله فضاهای ذکر شده بهشمار میآید. فرحزاد در منتهیالیه شمالغربی منطقه 2 شهر تهران واقع شده و به علت وجود اماکن زیارتی، آب و هوای مطلوب، روددره و واحدهای پذیرایی، محدودهایی شناخته شده میان شهروندان تهران بهشمار میآید. با این حال علاوه بر خصوصیات مثبت، دارای شرایط ویژهای بهلحاظ پراکنش زمینهای رها شده، طبیعتی در معرض آسیب، ساخت و سازهای نامطلوب در حریم روددره و غیره نیز میباشد. این عوامل در کنار وضعیت سکونت که اکثراً مهاجرنشین و از قومیتهای مختلف هستند موجب شده تا محله فرحزاد با آسیبهای اجتماعی خاص مواجه شود. در این مقاله که حاصل یک پژوهش است، سعی بر آن شده تا ضمن بررسی و شناسایی شاخصهای موثر بر امنیت شهری از دیدگاه صاحبنظران و دستیابی به دادهها با توجه به آنها در محله فرحزاد، به دستهبندی شاخصها در قالب عوامل کلی مرتبط، با روش تحلیل عاملی پرداخته شود. در واقع با استفاده از این روش 3 عامل نامگذاری شدهاند که عامل اول (فرم فضایی و کنترل اجتماعی) مهمترین عامل در تعیین میزان امنیت در این محله بهشمار میآید. این نتیجه نشان میدهد که اولویت در بهبود امنیت محله فرحزاد توجه به عامل ذکر شده و در مراحل بعد عوامل دیگر که شامل تناسب میان عملکرد، کالبد و قشر اجتماعی و عامل فضاهای عمومی سرزنده و خوانا است، میباشد.