روابط ساده و ترکیبی سبکهای رهبری تحولی، تبادلی با اثربخشی سازمانی در مدارس هیأت امنایی و عادی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استادیار مدیریت آموزشی،گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه سبکهای رهبری تحولی، تبادلی با اثربخشی سازمانی و مقایسه آن در بین مدارس ابتدایی هیأت امنایی و عادی استان همدان در سال تحصیلی92-1391 بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی هیأت امنایی و عادی استان همدان به تعداد 5137 نفر بوده و حجم نمونه براساس فرمول کوکران به تعداد 582 آزمودنی (مدارس هیأت امنایی 226 معلم و مدارس عادی 356 معلم) تعیین گردید. روش نمونهگیری با استفاده از نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبی انجام شد. برای جمعآوری دادهها از دو پرسشنامه با عناوین: سبکهای رهبری بس و اولیو (1995) و اثربخشی سازمانی هریسون (2008) استفاده گردید. برای تعیین روایی پرسشنامهها از روش روایی محتوایی و برای سنجش میزان پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. ضریب پایایی محاسبه شده برای پرسشنامههای سبکهای رهبری و اثربخشی سازمانی به ترتیب 915/0و 965/0 برآورد گردید. یافتهها حاکی از آن است که میانگین بهکارگیری سبکهای رهبری تحولی، تبادلی و اثربخشی سازمانی در مدارس هیأت امنایی و عادی استان همدان بالاتر از سطح متوسط است. آزمون t گروههای مستقل آشکار کرد که مدیران مدارس هیأت امنایی،بیشترسبک رهبری تحولی و مدیران مدارس عادی، بیشتر سبک رهبری تبادلی را مورد استفاده قرار میدهند. بهعلاوه وضعیت اثربخشی سازمانی مدارس هیأت امنایی نسبت به مدارس عادی بهتر است. ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین سبکهای رهبری تحولی، تبادلی با اثربخشی سازمانی در کلیه مدارس، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن است که از بین ابعاد سبکهای رهبری در مدارس هیأت امنایی، مؤلفههای ملاحظات فردی، تحریک ذهنی و نفوذ آرمانی؛ در مدارس عادی، ویژگیهای تحریک ذهنی و مدیریت استثناء بیشترین تأثیر را در پیشبینی اثربخشی سازمانی دارند.