اثربخشی فعالیتهای فوق برنامه دانشگاه شهید بهشتی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این مطالعه بررسی اثربخشی فعالیتهای فوقبرنامه دانشگاه شهید بهشتی از دیدگاه دانشجویان بود که کوشش شده است با رویکردی سیستمی وضعیت مؤلفههای دروندادی، فرایندی و بروندادی فعالیتهای فوقبرنامه مشخص و پیشنهادهایی جهت بهبود و ارتقاء مطلوبیت فعالیتها ارائه گردد. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی، از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و جامعه آماری مورد مطالعه دانشجویان فعال و غیرفعال در فعالیتهای فوقبرنامه بودهاند که از بین دانشجویان فعال 84 نفر و دانشجویان غیرفعال 375 نفر با استفاده از جدول مورگان و به روش تصادفی نسبی بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات و دادههای لازم از پرسشنامه محققساخته و برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون t تک نمونه، آزمون t برای گروههای مستقل، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون شفه) استفاده شد. به طور کلی یافتههای پژوهش نشان داد فعالیتهای فوقبرنامه از دیدگاه دانشجویان فعال، اثربخش ولی از دیدگاه دانشجویان غیرفعال، اثربخش نبوده است.