اثربخشی فعالیت‌های فوق ‌برنامه دانشگاه شهید بهشتی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 استادیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف این مطالعه بررسی اثربخشی فعالیت­های فوق­برنامه دانشگاه شهید بهشتی از دیدگاه دانشجویان بود که کوشش شده است با رویکردی سیستمی وضعیت مؤلفه­های دروندادی، فرایندی و بروندادی فعالیت­های فوق­برنامه مشخص و پیشنهادهایی جهت بهبود و ارتقاء مطلوبیت فعالیت­ها ارائه گردد. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی، از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و جامعه آماری مورد مطالعه دانشجویان فعال و غیر­فعال در فعالیت­های فوق­برنامه بوده­اند که از بین دانشجویان فعال 84  نفر و دانشجویان غیر­فعال 375 نفر با استفاده از جدول مورگان و به روش تصادفی نسبی به­عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات و داده­های لازم از پرسشنامه محقق­ساخته و برای تجزیه و تحلیل داده­ها از روش­های آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون t تک نمونه، آزمون t برای گروه­های مستقل، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون شفه) استفاده شد. به طور کلی یافته­های پژوهش نشان داد فعالیت­های فوق­برنامه از دیدگاه دانشجویان فعال، اثربخش ولی از دیدگاه دانشجویان غیر­فعال، اثربخش نبوده است.