مطالعۀ جامعه شناختی رابطۀ حمایت اجتماعی خانواده و قانون گریزی در بین شهروندان 18 الی 30 سال شهر ساری
نویسندگان
1 مربی و عضو هیئتعلمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار و عضو هیئتعلمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار و عضو هیئتعلمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22067/social.2023.85548.1453چکیده
بدونتردید قانون و قانونگرایی، مایه قوام و دوام جوامع و سامان یافتن اداره توانمند هر جامعه است، اما این واقعیت را نمیتوان نادیده گرفت که در اجتماع گاه شاهد وقوع پدیده ناهنجار قانونگریزی و تخلف از قانون از سوی شهروندان هستیم. بدیهی است قانونگریزی مانند هر پدیده منفی دیگر که خاصیت آسیبرسانی دارد، میتواند در طولانیمدت خسارات جبرانناپذیری بر پیکره جامعه وارد کند. پژوهش حاضر با هدف مطالعه جامعهشناختی رابطه حمایت اجتماعی خانواده و قانونگریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری انجام شد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تمامی شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری به تعداد 90000 هزار نفر بود که براساس فرمول کوکران، 383 نفر با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند و بین آنها پرسشنامه حمایت خانواده و قانونگریزی توزیع شد. برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش در بخش آمار توصیفی از جداول فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطی از آزمونهای همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چند متغیری و تحلیل واریانس یکراهه با استفاده از نرمافزار 26 SPSS استفاده شد. نتایج حاصل از همبستگی پیرسون نشان داد، بین حمایت اجتماعی خانواده، تجارب حاصل از خانواده، ادراکات حاصل از خانواده، احساسات حاصل از خانواده با قانونگریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری همبستگی منفی و معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از رگرسیون نشان داد که تجارب حاصل از خانواده با بیشترین مقدار بتا بهعنوان بهترین پیشبینیکننده قانونگریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری است. همچنین یافتهها نشان داد، بین میزان برخورداری از حمایت اجتماعی خانواده و قانونگریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری تفاوت معناداری وجود دارد.