مطالعۀ جامعه‏ شناختی رابطۀ حمایت اجتماعی خانواده و قانون گریزی در بین شهروندان 18 الی 30 سال شهر ساری

نویسندگان

1 مربی و عضو هیئت‌علمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار و عضو هیئت‌علمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 استادیار و عضو هیئت‌علمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22067/social.2023.85548.1453
چکیده

بدون‌تردید قانون و قانون­گرایی، مایه قوام و دوام جوامع و سامان یافتن اداره توانمند هر جامعه است، اما این واقعیت را نمی­توان نادیده گرفت که در اجتماع گاه شاهد وقوع پدیده ناهنجار قانون­گریزی و تخلف از قانون از سوی شهروندان هستیم. بدیهی است قانون­گریزی مانند هر پدیده منفی دیگر که خاصیت آسیب‌رسانی دارد، می­تواند در طولانی‌مدت خسارات جبران‌ناپذیری بر پیکره جامعه وارد کند. پژوهش حاضر با هدف مطالعه جامعه­شناختی رابطه حمایت اجتماعی خانواده و قانون­گریزی در بین شهروندان 18 تا ­30 سال شهر ساری انجام شد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تمامی شهروندان 18 تا ­30 سال شهر ساری به تعداد 90000 هزار نفر بود که براساس فرمول کوکران، 383 نفر با روش نمونه­گیری خوشه­­ای چندمرحله‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و بین آن‌ها پرسش‌نامه حمایت خانواده و قانون­گریزی توزیع شد. برای تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش در بخش آمار توصیفی از جداول فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطی از آزمون­های همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چند متغیری و تحلیل واریانس یک‌راهه با استفاده از نرم­افزار 26 SPSS استفاده شد. نتایج حاصل از همبستگی پیرسون نشان داد، بین حمایت اجتماعی خانواده، تجارب حاصل از خانواده، ادراکات حاصل از خانواده، احساسات حاصل از خانواده با قانون­گریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری همبستگی منفی و معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از رگرسیون نشان داد که تجارب حاصل از خانواده با بیشترین مقدار بتا به‌عنوان بهترین پیش­بینی­کننده قانون­گریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری است. همچنین یافته­ها نشان داد، بین میزان برخورداری از حمایت اجتماعی خانواده و قانون­گریزی در بین شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساری تفاوت معنا­داری وجود دارد.