کیفیت زندگیکاری و تبیین نقش پیشبینیکننده مؤلفههای آن با توانمندسازی روانشناختی معلمان ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه بیرجند
2 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه بیرجند
3 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه بیرجند
4 استادیار گروه تربیتبدنی دانشگاه بیرجند
doi
چکیده
اندیشههای تازه و دگرگونیهای اساسی که در قلمرو مدیریت منابع انسانی پدید آمده، موجب شده تا راه برای بهرهگیری از توان تخصصی کارکنان میسر شود و توجه مدیران به کارکنان بهعنوان مهمترین سرمایه سازمان، معطوف گردیده است. این امر موجب طراحی و تدارک برنامههای گسترده و متنوع جهت ارتقای توان تخصصی و حرفهای کارکنان، بالندگی، رضایت، دلبستگی و بهبود کیفیت زندگیکاری آنان نیز شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفیت زندگیکاری و تبیین نقش پیشبینیکننده مؤلفههای آن با توانمندسازی روانشناختی معلمان مدارس ابتدایی شهر بیرجند انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی- همبستگی و جامعه آماری پژوهش، کلیهمعلمان پایه چهارم و پنجم مدارس ابتدایی در سال تحصیلی 90-1391 بودهاند. حجم نمونه با توجه به جدول کرجسی و مورگان، 188 نفر برآورد و به صورت تصادفی انتخاب گردید. ابزار گردآوری دادهها دو پرسشنامه کیفیت زندگیکاری والتون (1973) و توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (1995)، که اعتبار آنها به کمک آلفای کرونباخ به ترتیب 895/0 و 827/0 تعیین گردید. نتایج نشان داد وضعیت کیفیت زندگیکاری و توانمندسازی روانشناختی معلمان در سطحی بالاتر از میانگین بود. بین کیفیت زندگیکاری و مؤلفههای آن بهغیر از مؤلفه "فضای کلی زندگی" با توانمندسازی روانشناختی رابطه معنیداری وجود دارد. از بین مؤلفههای کیفیت زندگیکاری، به ترتیب اولویت "وابستگی اجتماعی زندگیکاری"، " تأمین فرصت رشد و امنیت مداوم" و "توسعه قابلیتهای انسانی"، پیشیبینیکنندههای معنیداری برای توانمندسازی روانشناختی هستند. بین مؤلفههای کیفیت زندگیکاری و مؤلفههای توانمندسازی روانشناختی، معلمان مرد و زن در مجموع تفاوت معنیداری وجود دارد.