میزان به کارگیری اصول گرایس در انشای دانشآموزان پایه هشتم
نویسندگان
1 ارشناس ارشد زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 استاد زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
3 هیئت علمی زبانشناسی پژوهشکدهی علوم شناختی
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان بهکارگیری اصول گرایس در انشای دانشآموزان پایهی هشتم دورهی اول متوسطه است. چارچوب نظری پژوهش، اصل همکاری گرایس و اصول چهارگانهی آن است که مشتمل بر چهار اصل کمیت، کیفیت، ارتباط و حالت میباشد. در این پژوهش، اصول گرایس و میزان کاربرد و تأثیر آنها بر نوشتار مورد مطالعه قرار میگیرد. همچنین ترتیب بهکارگیری این اصول در نوشتار دانشآموزان مدنظر است. برای انجام این پژوهش از روش میدانی استفاده شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که میزان بهکارگیری اصول گرایس در نوشتار چهاندازه است و چگونه به خلق یک متن کمک میکنند. به منظور انجام این بررسی، پژوهشگران، با تجزیه و تحلیل 121 مورد از انشای دانشآموزان دختر پایهی هشتم، عواملی را که در فرایند نوشتن به رعایت کمیت، کیفیت، ارتباط و حالت منجر میشوند، استخراج میکنند و آمار توصیفی از آنها به دست میدهند. یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که میتوان از اصول گرایس برای بهبود مهارت نوشتاری (انشا) دانشآموزان نیز استفاده کرد. دانشآموزان میتوانند این اصول را به عنوان چارچوبی در ذهن داشته باشند و هنگام نوشتن از آنها استفاده کنند. آمار توصیفی این پژوهش نشان میدهد که دانشآموزان این پایهی تحصیلی اصل کمیت را 30%، اصل کیفیت را 18%، اصل ارتباط را 83% و اصل حالت را 18% رعایت کردهاند. همچنین در این پژوهش خواهیم دید که اصول گرایس با یکدیگر همپوشی دارند و رعایت یا عدم رعایت یک اصل، اصول دیگر را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. ترتیب بسامد بهکارگیری این اصول در نوشتههای دانشآموزان این پایه از بیشترین به کمترین به ترتیب اصل ارتباط، اصل کمیت، اصل کیفیت و اصل حالت است.