بررسی تأثیر استفاده از جوانسازهای پلیمری بر عملکرد مخلوط آسفالت بازیافتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 استاد گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2023.379241.2640چکیده
بسیاری از محققان نشان داده اند که استفاده هم زمان از جوانساز و قیر پلیمری میتواند عملکرد ترک خوردگی، خستگی و شیارشدگی مخلوط های آسفالتی بازیافتی را بهبود بخشد. با این حال تحقیقات محدودی بر روی جوانسازهای اصلاح شده با پلیمر صورت گرفته و ابهامت زیادی در خصوص عملکرد این جوانسازها بر روی رفتار مخلوط آسفالت بازیافتی وجود دارد. بنابراین در این تحقیق به بررسی مقاومت مخلوط های آسفالتی بازیافتی حاوی 0، 25، 50 و 75 درصد تراشه آسفالت و جوانسازهای پلیمری مانند نانوپلی، جوانساز پلیمری تیس و روغن خوراکی بازیافتی حاوی پودر لاستیکی پرداخته شده و نتایج به دست آمده با جوانساز غیر پلیمری رایج وکیوم باتوم مقایسه شدند. برای این کار پس از یافتن درصد بهینه هر جوانساز و انجام آزمایشات طرح اختلاط، آزمایشات خزش دینامیکی، حساسیت رطوبتی و شکست نمونه SCB بر روی نمونه های مختلف انجام شد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که اصلاح جوانسازها با پلیمر تا حد قابل قبولی مقاومت در برابر شیار شدگی را بهبود می بخشد. طبق نتایج به دست آمده، مخلوطهای حاوی جوانسازهای پلیمری نانوپلی و تیس علی رغم این که عملکرد ضعیف تری در برابر شروع ترک دارند، در برابر رشد ترک عملکرد بهتری داشته و ترک در آنها دیرتر رشد می کند. مخلوط های حاوی جوانساز تیس و نانوپلی در برابر حساسیت رطوبتی هم عملکرد مناسبی از خود نشان دادند. مخلوط های حاوی جوانساز روغن خوراکی پودر لاستیکی عملکرد مناسبی در برابر ترک خوردگی و حساسیت رطوبتی نداشتند.