بررسی تأثیر استفاده از جوانسازهای پلیمری بر عملکرد مخلوط آسفالت بازیافتی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

3 استاد گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22119/jte.2023.379241.2640
چکیده

بسیاری از محققان نشان داده اند که استفاده هم زمان از جوانساز و قیر پلیمری می­تواند عملکرد ترک خوردگی،  خستگی و شیارشدگی مخلوط­ های آسفالتی بازیافتی را بهبود بخشد. با این حال تحقیقات محدودی بر روی جوانسازهای اصلاح شده با پلیمر صورت گرفته و ابهامت زیادی در خصوص عملکرد این جوانسازها بر روی رفتار مخلوط آسفالت بازیافتی وجود دارد. بنابراین در این تحقیق به بررسی مقاومت مخلوط­ های آسفالتی بازیافتی حاوی 0، 25، 50 و 75 درصد تراشه آسفالت و جوانسازهای پلیمری مانند نانوپلی، جوانساز پلیمری تیس و روغن‌ خوراکی بازیافتی حاوی پودر لاستیکی پرداخته شده و نتایج به دست آمده با جوانساز غیر پلیمری رایج وکیوم باتوم مقایسه شدند. برای این کار پس از یافتن درصد بهینه هر جوانساز و انجام آزمایشات طرح اختلاط، آزمایشات خزش دینامیکی، حساسیت رطوبتی و شکست نمونه SCB بر روی نمونه­ های مختلف انجام شد. نتایج به دست آمده نشان می ‎دهد که اصلاح جوانسازها با پلیمر تا حد قابل قبولی مقاومت در برابر شیار شدگی را بهبود می ­بخشد. طبق نتایج به دست آمده، مخلوط‌های حاوی جوانسازهای پلیمری نانوپلی و تیس علی رغم این که عملکرد ضعیف ­تری در برابر شروع ترک دارند، در برابر رشد ترک عملکرد بهتری داشته و ترک در آن­ها دیرتر رشد می­ کند. مخلوط ­های حاوی جوانساز تیس و نانوپلی در برابر حساسیت رطوبتی هم عملکرد مناسبی از خود نشان دادند. مخلوط­ های حاوی جوانساز روغن خوراکی پودر لاستیکی عملکرد مناسبی در برابر ترک خوردگی و حساسیت رطوبتی نداشتند.