الگوی تحلیلی روابط ایران و عربستان سعودی از 1979 تا 2024
نویسندگان
1 استادیار گروه روابط بین الملل، دانشگاه بین المللی اهل بیت، تهران، ایران.
doi
10.48308/piaj.2025.238888.1655چکیده
چکیده مبسوط مقدمه و اهداف: روابط ایران و عربستان بهعنوان دو همسایه و رقیب قدرتمند منطقهای، همواره با پیچیدگیهای بسیار همراه بوده است. گذشته از تحلیلهای رایجی که از اختلافات ژئوپلیتیکی و ایدئولوژیکی دو کشور صورت میگیرد، شاید بتوان ریشه مناسبات کنونی را در لایه عمیقتری از کنشها و واکنشهای متقابل جستجو کرد. بر این اساس، سؤال مهم این است که مبانی الگوی تحلیلی روابط ایران و عربستان کداماند؟ در پاسخ میتوان گفت که روابط ایران و عربستان بر سه متغیر مهم «عدم قطعیت و پیشبینیناپذیری»، «بحرانهای انباشتی» و «دوری نهادینه شده» استوار است. طبیعتاً با در نظر گرفتن این سه متغیر که هر کدام در سطوح مختلف قابل اثبات و ارزیابی هستند، میتوان به درک صحیحی از روند روابط ایران و عربستان و سمت و سوی آینده روابط این دو کشور دست یافت.روش: پژوهش پیش رو تلاش کرده تا با رویکردی تحلیلی - توصیفی و مبتنی بر منابع اسنادی تحلیلی جامعی از مناسبات ایران و عربستان ارائه دهد. در این راستا، روابط دو کشور را در قالب سه مفهوم «عدم قطعیت و پیشبینیناپذیری»، «بحرانهای انباشتی» و «دوری نهادینه شده» تحلیل میکند.یافتهها: بر اساس سه مفهوم و متغیر یاد شده، پیشبینیناپذیری در روابط ایران و عربستان به مرور زمان منجر به بیاعتمادی در روابط شده که رویکرد منفی دو کشور به یکدیگر را تقویت کرده است. تداوم روابط در شرایطی که عدم قطعیتها بر روندها غلبه داشته باشد منجر به انباشت بحران در روابط میشود. انباشت بحران به این معناست که دو کشور به ندرت توانستهاند به فهم مشترکی دست یابند به همین خاطر عمده بحرانهای متقابل در روابط مشمول گذر زمان شده است. آنچه میتوان خروجی دو متغیر پیشبینیناپذیری و بحرانهای انباشتی دانست، مولفهای تحت عنوان دوری نهادینه شده است. دو کشور به این درک رسیدهاند که در نتیجه یک بیاعتمادی و تنش طولانی، به زیست سیاسی بدون نیاز به یکدیگر عادت کردهاند. این در شرایطی است که متغیرهایی مانند حضور و نفوذ ایالات متحده به عنوان قطب قدرت فرامنطقهای و عدم وابستگی متقابل اقتصادی، میزان دوری نهادینه شده در روابط دو کشور را تعمیق میبخشد. این روند با دولت جدید عربستان که اساساً رویکردی متفاوت به سیاست خارجی دارد تقویت شده است.نتیجهگیری: با توجه به متغیر سهگانه یاد شده به نظر نمیرسد روابط ایران و عربستان علیرغم عادی شدن، بتواند به دور از شکنندگی به مسیر خود ادامه دهد به خصوص اینکه دو کشور جهتگیری بینالمللی متفاوتی نیز دارند. هر دو قطبهای متفاوت قدرت را انتخاب کرده و هر دو سیاستهای اقتصاد نفتی را در پیش گرفتهاند، اگرچه باید این نکته را یادآور شد که عربستان با دولت جدید خود در قالب چشمانداز 2030 به دنبال آن بوده تا متنوعسازی اقتصادی و حرکت به سمت اقتصاد پسانفتی را تجربه کند که در این صورت میتوان شاهد میزانی از تفاوت در وضعیت درآمدهای اقتصادی دو کشور بود. در نهایت اینکه، اگرچه جمهوری اسلامی ایران و عربستان روابط خود را عادیسازی کردهاند، اما نمیتوان تضمین کرد که این روابط در وضعیت عادی باقی بماند. این وضعیت با روی کار آمدن دولت ترامپ و فشار بر عربستان برای همکاری با کاخ سفید علیه ایران، شکنندهتر نیز خواهد شد.واژگان کلیدی: جمهوری اسلامی ایران، عربستان، پیشبینی ناپذیری، بحرانهای انباشتی، دوری نهادینه شده.