تأثیر تغذیه متوالی و متناوب بتاآگونیست زیلپاترول هیدروکلراید روی بیان ژن گیرنده های بتاآدرنرژیک ماهیچه در بره های نر پرواری

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

2 دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 عضو هیأت علمی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان، دانشگاه محقق اردبیلی

4 استادیار گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران

5 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران

doi
10.22067/ijasr.v7i4.41189
چکیده

هدف از این آزمایش ارزیابی اثرات سه روش مختلف مصرف زیلپاترول هیدروکلراید به مدت 42 روز آخر دوره پرواربندی روی بیان ژن گیرنده های 1β و 2β آدرنرژیک در بره های نر پرواری لری-بختیاری بود. تغذیه متوالی زیلپاترول (روزانه)، تغذیه متناوب و به صورت یک روز در میان (1on 1 off) و تغذیه متناوب و به صورت دو روز مصرف و دو روز استراحت (2on 2off) به عنوان روش های مختلف تغذیه به کار برده شدند. تعداد 32 راس بره نر با میانگین وزن اولیه 7/4± 44 کیلوگرم براساس وزن اولیه به 4 گروه (8n=) تقسیم و تا آخر دوره پرواربندی با جیره حاوی 14 درصد پروتئین و 2/0 میلی گرم زیلپاترول به ازای هر کیلوگرم وزن زنده بره ها تغذیه شدند. جیره پایه بدون زیلپاترول به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. به منظور تعیین بیان ژن گیرنده های بتاآدرنرژیک، سه مرحله نمونه گیری به روش بیوپسی از ماهیچه ران از 3 راس بره در هر تیمار در روزهای صفر، 21 و 42 آزمایش انجام شد و نمونه ها بلافاصله در نیتروژن مایع قرار داده شدند. در آزمایشگاه پس از استخراج RNA کل از بافت ماهیچه، cDNA با استفاده از آنزیم رونوشت بردار معکوس سنتز شد. پس از طراحی آغازگرها، RT-PCR برای نمونه های cDNA ، با استفاده از دستگاه iQ5 BioRad انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که اثرات اصلی و اثر متقابل مدت زمان مصرف و روش مصرف زیلپاترول روی بیان نسبی ژن گیرنده1 β و2β آدرنرژیک معنی دار نبود. همچنین در مقایسه تیمارها با گروه شاهد نیز تفاوت معنی داری در سطح 05/0 مشاهده نشد. بنابراین تغذیه متناوب زیلپاترول هیدروکلراید بیان ژن گیرنده های بتاآدرنرژیک را تحت تأثیر قرار نداد.