توسعه سرمایه انسانی در آموزش عالی از طریق احترام به تنوع فرهنگی دانشجویان
نویسندگان
1 استاد دانشگاه شهید بهشتی
2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی
3 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی
4 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، گروه آموزش ابتدایی
doi
چکیده
تجربه گروهی دانشجویان در محیط دانشگاه با مجموعه پیچیدهای از تجارب و تعاملات همراه بوده و در صورت سازنده بودن، آثاری همچون توسعه سرمایه انسانی را در پیداشته و در غیر این صورت میتواند در قالب موانع مشارکت، تعامل آزاد آنان را مسدود نماید. از جمله این موانع وجود دوگراییهایی میباشد که دانشجویان فرهنگها و قومیتها به دلایل مختلف و از جمله ضعف در احترام نسبت به فرهنگ یکدیگر از هم جدا مانده و از مشارکت اجتماعی و سهیم شدن در تجارب دو جانبه محروم میگردند. تحقیق کیفی حاضر به روش قومنگاری در سطوح برنامه درسی پنهان از نظر سیلور و الکساندر و با هدف بررسی وضعیت احترام به تنوع فرهنگی در الف) تعامل دانشجویان با یکدیگر، ب) تعامل دانشجویان با اساتید و ج) محیط و فضا و با مطالعه یکساله برروی 40 نفر از دانشجویان کارشناسی در سه گروه علوم انسانی، فنی و مهندسی و علوم پایه انجام گردیده است. یافتههای تحقیق که با استفاده از ابزارهای متنوع کیفی شامل اتوبیوگرافی، مشاهده، مصاحبه، یادداشت برداری، ژورنالنویسی، ضبط صدا، فیلمبرداری و بررسی مستندات بهدست آمدهاند، حاکی از آن است که دانشجویان تجارب متفاوتی را در فرایند تحصیل خود در مورد فرهنگ و قومیتشان بهدست آوردهاند که محققان از طریق تحلیل محتوایی آنها را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادهاند.
