امکانسنجی کاربرد شاخصهای ارزیابی آموزش عالی در حوزه ارزشیابی برنامهدرسی دوره تحصیلات تکمیلی، بر مبنای الگوی سیپ
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
2 عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکترای برنامه ریزی درسی دانشگاه اصفهان
4 عضو هیات علمی گروه آمار دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
در این پژوهش، پژوهشگران بر مبنای الگوی سیپ، اقدام به انتخاب 73 شاخص مهم ارزشیابی هیأت نظارت و ارزیابی و بررسی وضعیت موجود و امکان کاربرد آنها، در ارزشیابی از زمینهها، دروندادها، فرآیندها و نتیجههای برنامهدرسی دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاههای اصفهان، صنعتی اصفهان و شهرکرد، برای ارائه یک الگوی مناسب، نمودهاند. نوع پژوهش کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی و پیمایشی بوده است. جامعه آماری بخش کمی، شامل تمامی 11635 نفر هیأت علمی، دانشجویان و دانشآموختگان دوره تحصیلات تکمیلی سه دانشگاه مذکور بوده که 652 نفر آنان به عنوان نمونه انتخاب گردید. جامعه آماری بخش کیفی اعضای هیأت علمی سه دانشگاه مذکور بوده که30 نفر به روش نمونهگیری هدفمند، انتخاب گردید. دادههای پژوهش از طریق پرسشنامه و مصاحبه، گردآوری شدهاند. روایی ابزار توسط 15 نفر از استادان دانشگاه اصفهان تأیید گردید. ضریب آلفای کرانباخ شاخصهای وضعیت موجود پرسشنامه 96/0 و ممکن آن 97/0 بوده و پایایی فرم مصاحبه از طریق متخصصان و روش سهسوسازی، بررسی گردید. طبق نتایج پژوهش، میانگین نمره نگرش افراد به وضعیت موجود شاخصهای مربوط به ارزشیابی از تمامی مؤلفههای مورد بررسی (انتظارات، هدفها، استادان، دانشجویان، امکانات، یاددهی-یادگیری، مدیریت و نظارت، محصولات، بروندادها و پیامدها)، در حد متوسط و کمتر از آن بوده (3≥ و 01/0p <)، اما میانگین نمره نگرش آنان به امکان استفاده از تمامی شاخصها، در حد زیاد بوده است(4< و 0001/0p <). بنابراین استفاده از تمامی آنها در ارزشیابی از برنامهدرسی، طبق الگوی ارائه شده، پیشنهاد میشود.