بهترشدن برخی ویژگیهای خاک و پوشش گیاهی پیآمد آبیاری سیلابی در جهانآباد تربتجام
نویسندگان
1 محقق مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
2 استادیار آموزشی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
3 مدرس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
4 مدرس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
doi
10.22092/wmej.2017.116714چکیده
ویژگ یهای کمی و کیفی رسو بها و نم کهای آمده از سیل می تواند موجب تغ ییر در خاک و پوشش گیاهی شود. پس از تهیه نقشه ی منطقه، خاک و پوشش گیاهی در عرص هی پخش و شاهد بررسی شد. نمون هگیری و تحلیل شیمیایی خاک در قالب طرح فاکتوریل با سه عامل وضعیت عرص هی پخش، دوری و نزدیکی به پشت هها و عمق خاک ) 20 – 0( سانت یمتری و ) 60 – 20 ( سانت یمتری در سه تکرار، و انداز هگیری وضعیت، گرایش و تولید گیاهان در دو مرحله )قبل و بعد از پخ شسیلاب( ب هترتیب، از روش چهار عاملی، ترازوی گرایش و قطع و توزین انجام شد. نتایج نشان داد که پخش سیلاب بر خاک اثرگذار بود، ب هطوری که نسبت جذ بسدیم، سدیم، کلسیم و آهک در هر سه وضعیت پخش سیلاب درمقایسه با شاهد افزایش معن یداری نشان داد، و بافت خاک در برخی نقاط سنگی نتر شد. مقدار سدیم و نسبت جذب سدیم نیز با افزایش عمق خاک افزایش یافت که سبب شوری اندک خاک گردید. نتایج بررس یهای پوشش گیاهی نشان داد که وضعیت مرتع قبل از انجام پخ شسیلاب فقیر، گرایش آن منفی، و تولید آن 40 کیلوگرم گیاه خشک در هکتار شد، در حالی که بعد از اجرای پخش سیلاب وضعیت مرتع متوسط، گرایش آن مثبت و ظرفیت تولید آن به 110 کیلوگرم گیاه خشک در هکتار رسید.