رابطۀ بین ملاکهای همسرگزینی با احساس مثبت به همسر: نقش میانجی احساس انسجام و انعطافپذیری خانواده
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22067/social.2022.75694.1150چکیده
انتخاب همسر مناسب اساسیترین تصمیمی است که بر همه ابعاد زندگی تأثیر میگذارد. با توجه به اهمیت ازدواج و قوام و استحکام خانواده، پژوهش حاضر بهمنظور بررسی رابطه بین ملاکهای همسرگزینی و احساس مثبت به همسر با نقش میانجی احساس انسجام و انعطافپذیری خانواده انجام شده است. نوع تحقیق کاربردی، روش استفادهشده توصیفی و تحلیلی از نوع همبستگی بود. همۀ معلمان شهرستان زاهدان جامعه آماری تحقیق را تشکیل دادند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 258 نفر برآورد شد و با روش خوشهای چندمرحلهای انجام شد. برای گردآوری دادهها از روش تکمیل پرسشنامه اولویتبخشی ملاکهای همسرگزینی، احساس مثبت به همسر و احساس انسجام و انعطافپذیری خانواده استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها و آزمون فرضیهها از تحلیل عاملی و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد که انسجام خانواده با ضریب 0.241 و انعطافپذیری خانواده با ضریب 0.203، نقش میانجیگری را در بین ملاکهای همسرگزینی و احساس مثبت به همسر ایفا میکنند (p<0/05). ازآنجاکه ضرایب پیشبینیکننده بیشتر از 0.5 هستند، مدل از قدرت پیشبینی بسیاری برخوردار است؛ بنابراین نتایج تحلیل همبستگی رابطه مثبت و معنادار میان شاخص های ملاکهای همسرگزینی و احساس مثبت به همسر را با نقش میانجی احساس انسجام و انعطافپذیری خانواده تأیید میکند.