اولویت بندی مشتریان با استفاده از تکنیک خوشه بندی (مطالعه موردی: حمل و نقل ریلی مسافری)

نویسندگان

1 استادیار، عضو هیات علمی، دانشکده مهندسی راه‌آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی حمل و نقل ریلی، دانشکده مهندسی راه‌آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22119/jte.2023.385775.2657
چکیده

امروزه در بحث مدیریت ارتباط با مشتری مراودات شرکت ها با مشتریان خود بطور قابل توجهی تغییر کرده است. تحلیل رفتار مشتریان مختلف و اختصاص صحیح منابع به آن ها به نسبت ارزشی که در سیستم‌ها خلق میکنند، یکی از چالش های مهم در حوزه مدیریت ارتباط با مشتری می باشد. هدف از این تحقیق ارائه الگوی مناسبی جهت بخش بندی مشتریان متناسب با ارزش آفرینی آن‌ها می باشد. در فرآیند پیشنهادی این تحقیق که در یک شرکت حمل و نقل ریلی مسافری اجرا گردیده است، داده‌های مربوط به به کلیه مسافران و مشتریان شرکت در بازه‌ زمانی 4 ساله؛ از ابتدای سال 1397 تا انتهای سال 1400 دریافت و پس از تعیین مقادیر شاخص‌های مدل آر. اف. ام. (RFM)(تازگی مبادله، تعداد دفعات مبادله و ارزش پولی مبادله) مشتریان بر اساس معیارهای سه‌گانه، با استفاده از تکنیک خوشه‌بندی کامینز خوشه‌بندی می‌شوند. در ادامه با وزن‌دهی به معیارهای آر. اف. ام براساس روش بهترین- بدترین و محاسبه ارزش دوره عمر، خوشه‌های موجود اولویت‌بندی شده و مشتریان کلیدی و با ارزش شرکت تعیین شده‌اند. در نهایت نیز پیشنهاداتی جهت ایجاد بهبود در سیستم مدیریت ارتباط با مشتری تدوین شده است.