ایجاز و صنایع ادبی، زیربنای کاریکلماتور
نویسندگان
1 دکترای ادبیات معاصر، دانشگاه اصفهان
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
از دیرباز، رویکرد به ایجاز، به پیدایش کوتاهنوشتههای بسیاری در ادبیاتِ قدیم منجر شده است. در ادبیات معاصر، در تداومِ همین رویکرد و نیز تحتِ تأثیرِ عوامل اجتماعی و ادبیِ گوناگون، توجه و اقبالِ شایانی به ایجاز در کلام شده است و ایجاز در کلام به گرایشِ روزافزون به کوتاهنوشتهها و کوتاهسرودهها انجامیده است. از سویی دیگر، بخشِ عظیمی از صنایعِ ادبی در ادبیاتِ قدیم، علاوه بر زیربنای زیباییشناسانه، روی در ایجاز داشته و با اقتصاد واژگان در پیوندی تام بوده است. «کاریکلماتور» از معدود متونِ ایجازی است که علاوه بر رویکرد صرفهجویی در واژگان، بر مبنای صنایعِ ادبی، که خود روی در ایجاز دارند، بنا شده است و به این طریق از دو شیوۀ ایجادِ ایجاز استفاده کرده تا علاوه بر موجز بودن وجهۀ هنری یک اثرِ ادبی را نیز از دست ندهد؛ وجههای که در اغلبِ کوتاهنگاشتهها وجود ندارد.
