بررسی جامعهشناختی رابطه بین عوامل سرمایهای، اخلاق کار و عملکرد شغلی (مورد مطالعه: کارکنان شهرک صنعتی کلات مشهد)
نویسندگان
1 دکتری جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیارگروه جامعهشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استاد گروه جامعهشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد،، مشهد، ایران
doi
10.22067/social.2021.69298.1020چکیده
با توجه به نقش برجسته نیروی انسانی در تحقق اهداف سازمانی، وجود نیروهایی با عملکرد شغلی بالا نیازمند رعایت اخلاق کار و مدیریت دارایی های مشهود و نامشهود است؛ بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی جامعهشناختی رابطه بین عوامل سرمایهای، اخلاق کار و عملکرد شغلی در بین کارکنان شهرک صنعتی کلات مشهد است. نوع تحقیق براساس هدف پژوهش از نوع کاربردی و بر اساس نحوه گردآوری دادهها، روش پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، همۀ کارکنان شهرک صنعتی کلات تعیین شدند و 280 نفر از آنان به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار تحقیق برای سنجش متغیرهای سرمایه اجتماعی، سرمایۀ فرهنگی، سرمایۀ اقتصادی، اخلاق کار و عملکرد شغلی، پرسشنامههای محقق ساخته بودند که با استفاده از اعتبار محتوا و اعتبار سازه، تعیین اعتبار و با استفاده از همسانی درونی به روش آلفا کرونباخ تعیین پایایی شدند. یافته های پژوهش نشان میدهد، از میان عوامل سرمایه ای، فقط سرمایه اجتماعی بر اخلاق کار کارکنان و سرمایه اجتماعی و فرهنگی بر عملکرد شغلی تأثیر معنادار و مثبت دارد، اما سرمایۀ اقتصادی تأثیر معناداری ندارد. همچنین اخلاق کار بر عملکرد شغلی کارکنان تأثیر معنادار دارد. مربع ضریب همبستگی چندگانه مدل معادله ساختاری نشان میدهد متغیرهای مستقل به میزان 33 درصد، واریانس متغیر وابسته اخلاق کار و به میزان 39 درصد واریانس متغیر وابسته عملکرد شغلی را تبیین میکنند؛ نتیجه اینکه، برای افزایش عملکرد شغلی کارکنان، ضمن رعایت اخلاق کار، باید عوامل سرمایهای بهخصوص سرمایه اجتماعی و فرهنگی کارکنان مورد توجه مدیران عامل شرکتها قرار گرفته و تقویت شود.