ارزیابی پایداری حملونقل شهری با تأکید بر معیارهای اقتصادی– اجتماعی با رویکرد تلفیقی مدل سوتی وMCDM (مطالعه موردی: منطقه 5 شهرداری تهران)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی حملونقل، دانشکده عمران،معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2023.388839.2660چکیده
در عصر حاضر با توجه به افزایش جمعیت و رشد و گسترش شهرها نیاز به حملونقل به ویژه حملونقل عمومی از اهمیت بالایی برخوردار گشته است. ازآنجاییکه مردم همه روزه از انواع مختلفی از حملونقل (مترو، اتوبوس، تاکسی ،دوچرخه، سواری شخصی و ...)بهره میبرند لذا پرداختن به آن به ویژه از جنبه پایداری در بین متخصصان از اهمیت بالایی برخوردار است با توجه به موقعیت استراتژیک حملونقل منطقه 5 سعی شده با تاکید بر اهمیت اقتصادی و اجتماعی که حملونقل عمومی برای مصرف کنندگان خود مد نظر دارد وبه واسطه روشهای سوتی، ANP و پرامتی به اهمیت شاخصها و رتبه بندی آنها جهت سهولت دستیابی به پایداری بپردازد. نتایج نشان داد که وضعیت منطقه 5 شهرداری تهران از منظر معیارهای حملونقل پایدار شهری ضعیفتر از حد متوسط است. در واقع با توجه به وزندهیهای انجام شده و نمرات حاصل از این نظرسنجی و آزمون t در سطح اطمینان 95 درصد نشان داد که نمره منطقه ۵ در هر دو رویکرد کمتر از 2.5 از 5 میباشداز این رو بر اساس رتبه بندی صورت گرفته در روش پرامتی از بین شاخص های بررسی شده بهبود شاخصهای انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از حملونقل ومسیرهای دوچرخه سواری و پیادهروی در برنامه توسعه حملونقل منطقه 5 شهرداری تهران مورد تاکید بوده و باید در الویت قرار گیرد.