بررسی اثر متقابل آبخوان و رودخانه کارون در دشت گتوند- عقیلی، با استفاده از مدل MODFLOW
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسالمی، اهواز، ایران
2 استاد، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22092/wmej.2016.113417چکیده
سامانههای منابع آب در مناطق نیمه خشک به علت تغییرات اقلیمی و فعالیتهای بشری آسیب پذیرتر هستند و براین اساس مدیریت مؤثر این منابع آب مستلزم شناخت روابط متقابل آبهای سطحی و زیرزمینی در این مناطق می باشد. مدلهای فراوانی برای شبیهسازی این پدیده وجود دارد که هریک مشکلات و نواقص خاص خود را دارد. هدف این تحقیق شبیهسازی جریان آبهای زیرزمینی دشت گتوند- عقیلی توسط مدل مادفلو1، با استفاده از بسته رودخانه میباشد. ابتدا آبخوان در حالت ماندگار شبیهسازی گردید. سپس با استفاده از دادههای سطح ایستابی مهر 1386 تا شهریور 1387، آبخوان گتوند- عقیلی در حالت ناماندگار واسنجی شد. در مرحله بعد مدل واسنجی شده در حالت ناماندگار، با استفاده از دادههای سطح ایستابی مهر 1387 تا شهریور 1388 مورد صحت سنجی قرار گرفت. سپس ارتباط رودخانه کارون با آبخوان در سناریوهای مختلف مدیریتی شامل افزایش و کاهش سطح آب رودخانه در اثر بهرهبرداری از دو سد گتوند، و پیش بینی روابط متقابل آبخوان و رودخانه در دورههای خشک و ترسالی توسط بیلان بخشی2 مادفلو انجام گردید. به این منظور، رودخانه در محدوده مورد مطالعه به هفت زون تقسیم شد و بیلان آبی در آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشانگر زهکش بودن رودخانه در زونهای شمالی و خصوصاً مرکزی، و تغذیهی آبخوان توسط آن در زونهای جنوبی بوده و تبادلات بیشتر متأثر از نوسانات تراز رودخانه میباشد.