آماتوریسم به مثابه کنشی اخلاقی و سیاسی در موسیقی: نگاهی به تحلیل نشانهشناختی موسیقی در آثار رولان بارت
نویسندگان
1 ,گروه هنرهای نمایشی و سینما پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران
2 گروه موسیقی پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsal.2022.337590.666123چکیده
این مقاله به بررسی مسئلۀ تحلیل نشانهشناختی موسیقی از منظر رولان بارت میپردازد. تحلیل نشانهشناختی موسیقی به این دشواری بر میخورد که موسیقی نظامی نشانهای نیست. دلالت، که مسئلۀ اصلی نشانهشناسی است در موسیقی غایب است. بررسی بارت از موسیقی دستآوردهای مهمی برای موسیقی و نشانهشناسی دارد، زیرا از طرفی این رویکرد به تحلیل بدیعی از موسیقی منجر میشود و از طرف دیگر توان نشانهشناسی را در بررسی تولیدات هنری را گسترش میدهد. اما هرچند بارت نشانهشناس است، چیزی به عنوان نشانهشناسی موسیقی به شکل مجزا در آثار او وجود ندارد. این پژوهش تلاش میکند با توجه به تفکر رولان بارت و بحثهای او دربارۀ موسیقی، عناصر اصلی نوعی نشانهشناسی موسیقی مبتنی بر تفکر بارت را توضیح دهد. ما برای بررسی این مسئله از شاخههای مختلف علوم انسانی همچون فلسفه، روانکاوی و علوم اجتماعی یاری گرفتهایم همچنین این مقاله با استفاده از منابع کتابخانه ای با رویکرد توصیفی تحلیلی نگاشته شده است. بارت برای بررسی موسیقی از دو مفهوم آماتوریسم و نا به هنگام استفاده میکند که در این مقاله شرح داده میشوند. از خلال این بررسیها پژوهش حاضر سعی دارد مسئلۀ جدایی بین هنر مدرن و جامعه را بازاندیشی کند. با برجسته کردن مسئلۀ بدن از طریق تحلیل موسیقی میتوان با کمک تفکر بارت راه برونرفتی از این جدایی یافت که نه به معنی بازگشت به گذشته باشد و نه پافشاری بر منطق مدرن.