بررسی تغییرات زمانی و مکانی کیفیت آب زیرزمینی با استفاده ازرویکرد ترکیبی منطق بول، فازی و زمین آمار (مطالعه موردی: دشت ورامین)
نویسندگان
1 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 دانشگاه ملایر
3 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22092/wmej.2016.113504چکیده
با توجه به رشد روز افزون جمعیت و کمبود منابع آب سطحی به خصوص در مناطق خشک و نیمهخشک و نیاز مبرم به تأمین آب باکیفیت مناسب جهت شرب و مصارف دیگر توجه به کیفیت منابع آب زیرزمینی دو چندان خواهد شد. در این پژوهش خصوصیات فیزیکوشیمیایی آب زیرزمینی دشت ورامین با تاکید بر مصارف آشامیدنی مورد مطالعه قرار گرفت و در این راستا از سه پارامتر TH، TDS و EC به عنوان عوامل محدود کننده جهت مصارف شرب استفاده شد. توزیع مکانی این سه پارامتر جهت تهیه تغییرات نقشه پهنهبندی کیفیت آب زیرزمینی در یک دوره پنج ساله با استفاده از روشهای میانیابی به کمک ترکیب منطق بولن و فازی مورد بررسی قرار گرفت. روشهای میانیابی مورد استفاده در این مطالعه شامل روشهای زمین آماری و روشهای معین میباشد که به کمک آنالیز واریوگرافی و ارزیابی صحت نتایج بر اساس کمترین RMSE برای فرآیند مکانیابی آلایندهها استفاده شدند. نتایج نشان داد که روش عکس فاصله در میانیابی پارامتر TDS و EC نسبت به روشهای زمین آماری برتری دارند. همچنین در برآورد پارامتر TH روش زمین آماری کوکریجینگ با استفاده از پارامتر کمکی Cl- بیشترین دقت را داشته است. نقشههای پهنهبندی کیفی آب زیرزمینی تهیه شده از ترکیب منطق بولن و فازی نشان داد که نواحی غرب و جنوب غرب دشت بر اساس استاندارد آب آشامیدنی ایران، از لحاظ شرب نامطلوب است که بیشترین دلیل آن وجود پهنههای رسی نمکی با سولفات سدیم در این مناطق و ضخامت کم آبخوان در این قسمت میباشد.