سیاست و روابط بین‌الملل در جهان‌زیست هیبریدی هوش مصنوعی

نویسندگان

1 پژوهشگر پسادکتری سیاست تطبیقی و مدرس دانشگاه مونیخ، آلمان

2 استاد روابط بین‌الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

doi
10.22034/fr.2025.496648.1619
چکیده

درک روزآمد از علم روابط بین‌الملل، محتاج درنگ نقادانه در سیاست بین‌الملل و تحولات جاری در نظام جهانی است. اندیشه‌سازی درباره رخدادهای بین‌المللی بدون رجوع به این سازه ادراکی، شهودی از آرای بی‌اعتبار در عصر هوش مصنوعی شناخته‌شده که استعدادی برای بازاندیشی در سازه‌های تئوریک نخواهد داشت. عطف به این حکم، پیدایش ابررسانه‌های ارتباطی-اطلاعاتی در معادلات جهانی، بازاندیشی در تدابیر نظری تئوری‌های روابط بین‌الملل جهت مدیریت معوقات فکری را به یک ضرورت بدل ساخت. اقتضای این ضرورت، مزید بر تلاش برای تدبیر ناترازی‌های نظری، تقویت غنای تحلیلی علم روابط بین‌الملل است تا سیاست را نه یک اندیشه خام، بلکه فن نظرورزی فهم کند. بررسی مبادی فوق، پرسشی را نزد نگاشته جاری بها داده که چگونه درک دیگرگون رخدادهای بین‌المللی توسط رسانه‌ها، موجد تعمیق پیوند هوش مصنوعی و علم روابط بین‌الملل می‌شود؟ تحولات پارادایمی در نظریه‌های روابط بین‌الملل و دگردیسی‌های مستحدث در سیاست جهانی از یک‌سو و رهیدن چرخه اندیشه‌ورزی از سلطه گفتمان‌های تئوریک از سوی دیگر، به چنین مناسباتی شکل می‌دهند. در صحت‌وسقم این سخن، یافته‌های پژوهش خبر از امکان ظهور روابط بین‌المللِ الگوریتمی و حکمرانی داده‌ها می‌دهند. فرضیه پژوهش با استقراض از نظریه نظم تکثیری و هوشمند، با روش تحلیلی به آزمون گذاشته می‌شود.