تعیین میزان تجزیه‫پذیری و ضرایب هضمی کنجاله کانولا با روش‌های کیسه‌های نایلونی و تولید گاز

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه

3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

doi
10.22067/ijasr.v6i4.23501
چکیده

تحقیق حاضر به منظور تعیین ارزش غذایی کنجاله کانولا با استفاده از روش‌های کیسه‌های نایلونی و آزمون تولید گاز تجمعی انجام شد. در این پژوهش تعداد دو رأس گوسفند نر اخته‌ فیستولاگذاری شده (2±45 کیلوگرم) نژاد قزل در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد استفاده قرار گرفتند. مقدار گاز تجمعی تولیدی در زمان‌های 2، 4، 6، 8، 12، 16، 24، 36، 48 و 72 ساعت و تجزیه‌پذیـری به روش کیسه‌هـای نایلونی تا زمان 96 ساعت اندازه‌گیری گردید. ضرایب تجزیه‌پذیری بخش محلول پروتئین خام کنجاله کانولا (A)، کنجاله کانولا فرآوری شده با 5/0 درصد اوره (B) و کنجاله کانولا فرآوری شده با مایکروویو (C) به ترتیب 74/4، 81/15 و 15 درصد و برای بخش قابل تخمیر به ترتیب 05/31، 62/39 و 55/65 درصد بودند. پتانسیل تولید گاز تجمعی بخش محلول و بخش غیرمحلول (a+b) تیمارهای A، B و C به ترتیب 13/252، 57/213 و 88/240 میلی‌لیتر در گرم ماده خشک بودند. پروتئین قابل متابولیسم تیمارهای A، B و C نیز به ترتیب 11/283، 33/329 و 39/284 گرم در کیلوگرم ماده خشک بود که از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری نداشتند. ضریب همبستگی به دست آمده بین تجزیه‌پذیری ماده خشک و میزان گاز تجمعی تولیدی برای تیمارهای مورد آزمایش به ترتیب 958/0، 976/0 و 932/0 بود و این ضریب بین تجزیه‌پذیری پروتئین خام و میزان گاز تجمعی تولیدی به ترتیب 987/0، 994/0 و 989/0 بود. بالا بودن همبستگی بین روش‌های کیسه‌های نایلونی و تولید گاز تجمعی نشان دهنده صحت استفاده از روش تولید گاز تجمعی با هزینه کمتر در تعیین قابلیت هضم مواد خوراکی است.