ارزیابی نظام نوآوری منطقه‌ای استان کردستان بر اساس تحلیل کارکردی و ساختاری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استادیار پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران

3 هیئت علمی گروه سیاست نوآوری و آینده نگاری، پژوهشکده مطالعات فناوری

doi
10.22111/innoeco.2024.46450.1072
چکیده

این پژوهش با هدف تحلیل سیستم نوآوری منطقه‌ای در استان کردستان با رویکرد ساختاری-کارکردی سعی دارد که مشکلات و نقاط ضعف این سیستم را شناسایی کرده و توصیه‌های سیاستی در راستای بهبود آن ارائه دهد. رویکرد پژوهش حاضر کیفی است و به منظور جمع‌آوری داده‌ها از تحلیل محتوای اسناد و مصاحبه‌های خبرگان منطقه‌ای استفاده شده است. داده‌ها از طریق مطالعه مقالات، گزارش‌ها، اسناد و مصاحبه‌های با متخصصان و افراد مطلع نسبت به سیستم نوآوری استان کردستان به صورت تحلیلی-توصیفی جمع‌آوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش برخی از ضعف‌های سیستم نوآوری استان کردستان را نشان می‌دهد که از جمله می‌توان به مشکلات ساختاری نظیر همکاری و تعامل ضعیف بازیگران، کمبود منابع مالی برای فعالیت‌های تجاری‌سازی و نوآورانه، ضعف دسترسی به نیروی انسانی توانمند، ضعف تناسب بین بخش کشاورزی و منابع آبی، بازار محدود برای محصولات نوآورانه، ضعف تناسب دوره‌های آموزشی با مزیت‌ها و اولویت‌های استان، بهره‌وری پایین نیروی انسانی و مقیاس خرد بنگاه‌ها و واحدهای کشاورزی اشاره کرد. در این میان تمرکز بر تقویت تعاملات بین بازیگران، ایجاد خوشه‌های صنعتی نظیر تولید قطعات خودرو، ادوات کشاورزی و ایجاد صنایع پایین‌دستی ذوب‌آهن، همراستا کردن فعالیت‌های پژوهشی و مطالعاتی با پتانسیل‌های مرتبط به هم‌مرزی استان با کشور عراق، تأسیس اتاق‌های فکر و اقدام در زمینه محصولات دارای مزیت رقابتی مانند توت‌فرنگی و برگزاری آموزش‌های فناورانه می‌تواند به بهبود و ارتقا سیستم نوآوری منطقه ای استان کردستان کمک کند.