شناسایی نقش های پارک های علم و فناوری در ایجاد اکوسیستم نوآوری

نویسندگان

1 دانشجو دکترای مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استادیار ‌گروه آموزش عالی دانشکده‌ ‌روان‌شناسی ‌و‌ علوم‌تربیتی ‌دانشگاه ‌علامه‌ طباطبایی، ‌تهران، ایران

3 دانشیار‌گروه ‌مدیریت ‌آموزش‌عالی،‌ دانشکده ‌مدیریت‌ و ‌اقتصاد‌، واحد‌ علوم‌ و ‌تحقیقات، تهران، ایران

doi
10.22111/innoeco.2022.37995.1016
چکیده

پارک‌های علم و فناوری نقش اساسی در استراتژی‌های تحقیق و نوآوری برای تخصص هوشمند، ابزار سیاست گسترش فناوری از طریق کارآفرینی و اقتصاد دانش دارند. پارک‌های علمی و فناوری نقش مهمی درایجاد اکوسیستم نوآوری دارند. تحقیق حاضر با هدف شناسایی نقش‌های پارک‌های علمی و فناوری در ایجاد اکوسیستم نوآوری درسال 97-96 انجام شد. روش پژوهش، آمیخته اکتشافی از نوع ساخت ابزار بود. در بخش کیفی، جامعه آماری متخصصان حوزه‌های دانشگاه، صنعت و دولت بودند. مشارکت‌کنندگان برابر20 نفر با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب گردیدند. در بخش کمی، جامعه آماری 440 نفر از مدیران میانی و اجرایی چهار حوزه دانشگاه، صنعت، دولت و نهادهای واسط بودند که با نمونه‌گیری طبقه‌ای به صورت تصادفی انتخاب گردیدند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 205 نفر بود. داده‌های بخش کیفی با روش مصاحبه نیمه‌‌ساختار یافته و بخش کمی با پرسشنامه محقق ساخته جمع‌آوری شد. یافته‌های داده‌‌های کیفی با روش تحلیل مضمون و کمی با روش حداقل مربعات جزئی تحلیل گردید. یافته‌ها نشان داد نقش‌های پارک‌های علمی و فناوری در ایجاد اکوسیستم دانشگاه، صنعت، دولت؛ عبارتند از حمایتی، واسطه‌ای و ظرفیت‌سازی که هر یک دارای کارکرد خود هستند. نتیجه این که این عوامل مجموعاً حدود 90 درصد تغییرات اکوسیستم دانشگاه، صنعت، دولت را تبیین نمودند. شاخص پیش‌بینی‌کنندگی‌(0/74) حاکی است نقش‌های پارک‌های علمی و فناوری از قدرت پیش‌بینی‌کنندگی بالایی در ایجاد اکوسیستم برخوردارند.