تأثیر محلول پاشی سالیسیلیک اسید بر بهبود رشد اندام هوایی و ریشه گوجه فرنگی (.Lycopersicon esculentum L) در شرایط تنش کادمیوم
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت منابع خاک، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
3 استادیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه رازی، کرمانشاه
doi
10.22077/escs.2024.6197.2200چکیده
یک روش جدید کاهش اثر فلزات سنگین بر ویژگیهای رشدی گیاهان، استفاده از مواد تنظیمکننده رشد مانند اسید سالیسیلیک است. بهمنظور بررسی اثرات سالیسیلیک اسید بر کاهش تنش کادمیوم در گوجهفرنگی (.Lycopersicon esculentum L)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل کادمیوم در سه سطح (صفر، 15 و 30 میلیگرم بر کیلوگرم خاک از نمک نیترات کادمیوم) و سالیسیلیک اسید در سه سطح (0، 250 و 500 میکرومولار) بودند. نتایج نشان داد که اثرات متقابل کادمیوم و سالیسیلیک اسید بر بیشتر ویژگیهای رشدی از قبیل ارتفاع بوته، وزن خشک شاخساره و ریشه، قطر ساقه، سطح برگ و نیز مقادیر پرولین، قندهای محلول و غلظت کادمیوم اندام هوایی معنی دار بود (0.01≥P). بیشترین مقدار پرولین 26.3 میلی مول بر گرم) و کادمیوم اندام هوایی (0.685 میلی گرم بر کیلوگرم) در تیمار 30 میلی گرم بر کیلوگرم کادمیوم و بدون سالیسیلیک اسید به دست آمد. همچنین، بیشترین مقدار قندهای محلول (0.53 میلی گرم بر کیلوگرم)، ارتفاع گیاه (44.6 سانتیمتر)، طول ریشه (19.6 سانتیمتر)، وزن خشک شاخساره (7.51 گرم) و سطح برگ (268.2 سانتیمتر مربع) در تیمار 500 میکرومولار سالیسیلیک اسید و بدون کادمیوم حاصل شد. بهطورکلی، کاربرد سالیسیلیک اسید، بهعنوان یک هورمون گیاهی، راهحلی مؤثر، ساده و کمهزینه برای کاهش اثرات منفی تنش کادمیوم در گوجهفرنگی است.