بهکارگیری نوآوری اجتماعی جهت بهبود عملکرد مؤسسات خیریه (مورد مطالعه: خیریۀ سلام بر آرزوها)
نویسندگان
1 استادیار سیاستگذاری علم و فناوری، پژوهشکدۀ مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت سیستمها، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/social.2021.69641.1029چکیده
بررسی ها نشان میدهد که بهرغم امکانات متعدد و افزایش کمکهای خیران در سالهای اخیر، تعداد افراد نیازمند و خواسته های آنها در حال افزایش است. از سویی ناکارآمدی مؤسسات خیریه و دستنیافتن به مقاصد از پیش تعریف شده و نیز وجود دغدغۀ خیریه ها برای دولت باعث شده است خیریهها مطالعه شوند. پژوهش حاضر با هدف افزایش اثربخشی و بهبود عملکرد مؤسسات خیریه با استفاده از نوآوری اجتماعی انجام شد. بدین منظور، پس از مرور پیشینۀ تحقیق، به پژوهش دربارۀ خیریۀ وابسته به مرکز نوآوری اجتماعی سلام پرداخته شد. برای نمونهگیری از روش گلولهبرفی و روش تحقیق اقدامپژوهی استفاده شد. بعد از شناسایی مشکل، برای جمعآوری دادهها و ارائۀ راهکار، از روش تفکر سیستمی (مدل چهارمرحلهای تفکر سیستمی برای تغییر اجتماعی) استفاده شد. بدینمنظور، با ذینفعان و افراد مرتبط طی جلسات متعدد مصاحبه شد. سپس راهکار منتخب توسعه داده شد و در مقیاس وسیع پیادهسازی شد. درنهایت با ارزیابی روند پروژه، نتایج و پیشنهادها در قالب دو دسته راهکار فوری و راهحلهای بنیادی ارائه شدند. راهکار فوری شامل همکاری و جذب سرمایۀ جمعی است و راه حلهای بنیادی شامل بهبود وضعیت اقتصادی، تخصیص خرده وامها، نوآوری مقرونبهصرفه و نوآوری همگانی میشود.
