پیشبینی اهمالکاری تصمیمگیری بر اساس باورهای فراشناختی دربارة اهمالکاری با نقش واسطهای خودتنظیمی در اضطراب
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2024.28379.2627چکیده
هدف امروزه، اهمالکاری بهعنوان نوعی شکست در خودتنظیمی و عملکرد، تمرکز اصلی پژوهشهای روانشناختی/ آموزشی به شمار میرود. در مطالعة حاضر، با فرض یک دیدگاه شناختی، رابطة بین باورهای فراشناختی دربارة اهمالکاری و اهمالکاری تصمیمگیری، با در نظرگرفتن نقش واسطهای خودتنظیمی در اضطراب، مورد بررسی قرار گرفت.روش: جامعة آماری پژوهش حاضر را، تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل دانشگاه یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تشکیل میدادند. ۳۹۱ دانشجو که براساس فرمول کوکران و با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای از سه دورة کارشناسی، کارشناسیارشد و دکتری انتخاب شده بودند، پرسشنامههایی را تکمیل کردند که سطح باورهای فراشناختی دربارة اهمالکاری، خودتنظیمی در اضطراب و اهمالکاری تصمیمگیری آنها را اندازهگیری میکردند. بهمنظور تحلیل دادههای توصیفی و ماتریس همبستگی متغیرهای پژوهش، از نسخة ۲۶ نرمافزار SPSS و بهمنظور آزمون فرضیهها و مدل نهایی پژوهش، از نسخة ۲۰ نرمافزارAMOS استفاده گردید.یافتهها: یافتهها، حاکی از این بودند که باورهای فراشناختی (مثبت، ۰۵/۰ =β و ۴۳۷/۰ =p؛ منفی، ۰۰۴/۰ =β و ۹۸۱/۰ =p)، اثر مستقیم معنیداری بر اهمالکاری تصمیمگیری ندارند؛ اما باورهای فراشناختی (مثبت، ۴۳/۰- =β و ۰۰۰۱/۰ =p؛ منفی ۴۷/۰- =β و ۰۰۱/۰ =p)، بر خودتنظیمی در اضطراب و نیز، خودتنظیمی در اضطراب (۵۶/۰- =β و ۰۰۱/۰ =p) بر اهمالکاری تصمیمگیری، اثر مستقیم معنیدار دارند. همچنین، خودتنظیمی در اضطراب، در رابطة بین باورهای فراشناختی و اهمالکاری تصمیمگیری، نقش واسطهگری ایفا کرد.نتیجهگیری: بهطورکلی، یافتههای پژوهش حاضر، با مدل نظریة تعارض تصمیمگیری همخوانی داشته و مبنایی نظری را برای بررسی اهمالکاری، بهعنوان مانعی در برابر موفقیت تحصیلی یادگیرندگان فراهم کردند.