بررسی تاثیرمولفه‌های سرمایه اجتماعی بر قابلیت نوآوری از طریق تبادل دانش ضمنی

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران

2 دانشجوی دکتری سیاست گذاری بازرگانی، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران

3 دانشجوی دکتری سیاست گذاری بازرگانی ، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع) مشهد، ایران.

doi
10.22111/innoeco.2023.44606.1050
چکیده

شیوع ویروس کرونا به‌عنوان یک بیماری دنیاگیر و ناشناخته، عرصه را برای خلاقیت و نوآوری‌های مختلف فراهم کرده‌است. سرمایۀ اجتماعى، که منبعی با ارزش است، با ارتباطات میان مدیران و کارکنان سازمان، دانش ضمنی براى نوآورى در ارائۀ خدمات به ارمغان آورده‌است. هدف از مقالۀ حاضر بررسی تأثیر مؤلفه‌های سرمایۀ اجتماعی بر قابلیت نوآوری با شیوۀ تبادل دانش ضمنی است. تحقیق حاضر ازحیث هدف کاربردی و ازلحاظ شیوۀ اجرا توصیفی همبستگی است. جامعۀ آماری آن مدیران و کارکنان کلینیک‌های زیبایی و مراکز جراحی محدود شهر مشهد است که نمونه‌ای به حجم 125 نفر به‌شیوۀ تصادفی طبقه‌ای انتخاب شده‌اند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامۀ استاندارد با مؤلفه‌های سرمایۀ اجتماعی، تبادل دانش ضمنی و قابلیت نوآوری استفاده شده و جهت سنجش روایی محتوا و صوری از نظر خبرگان و ازلحاظ روایی محتوا و برای بررسی روایی سازه از روایی همگرا و واگرا استفاده شده‌است. جهت سنجش پایایی آلفای کرونباخ، پایایی معرف‌ها و مرکب و به‌منظور روش مدل‌یابی، معادلات ساختاری به‌کار رفته‌است. برپایۀ نتایج، سرمایۀ اجتماعی ساختاری، سرمایۀ اجتماعی شناختی و سرمایۀ اجتماعی ارتباطی اثر مثبت و معناداری بر تبادل دانش ضمنی دارد. تبادل دانش ضمنی اثر مثبت و معناداری بر قابلیت نوآوری دارد. همچنین، تأثیر سرمایۀ اجتماعی شناختی، سرمایۀ اجتماعی ساختاری و سرمایۀ اجتماعی ارتباطی ازطریق تبادل دانش ضمنی بر قابلیت نوآوری تأیید نمی‌شود.