ارائه رویکردی مکانمند جهت قطعهبندی و تحلیل فراوانی تصادفات در راههای دوخطه دوطرفه برونشهری با استفاده از الگوریتم رگرسیون پواسون
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی راه و ترابری، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه مهندسی راه و ترابری، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، ایران
doi
10.22119/jte.2024.401352.2670چکیده
محققان از انواع قطعهبندیهای ثابت و متغیر در مدلهای فراوانی تصادف برای مطالعات ایمنی در راههای برونشهری استفاده نمودهاند. تحقیقات انجامشده حاکی از آن است که در حوزه ایمنی مسیرهای برونشهری و بخصوص تحلیل عوامل مؤثر در فراوانی تصادفات قطعات حادثهخیز، قطعهبندی پویا نتایج بهتری ارائه میدهد. بهطورکلی، هدف از تجزیهوتحلیل ایمنی قطعههای راه برونشهری، تسهیل طراحی استراتژیهای مقابلهای مؤثر و کارآمد برای بهبود ایمنی با تعیین متغیرهای مؤثر مرتبط با تصادفات برای کاربران این نوع راهها است. لذا، هدف این تحقیق ارائه رویکردی مکانمند مبتنی بر GIS بهمنظور قطعهبندی پویای راههای دوخطه-دو طرفه برونشهری و تعیین عوامل مؤثر بر فراوانی تصادفات این قطعهها با تأکید بر متغیرهای مرتبط با هندسه و آبوهوای راه است. بدین منظور مدل پواسون با پارامتر تصادفی بر روی دادههای تصادف سالهای 1390 تا 1395 قطعات پویای خروجی فاز قطعهبندی پیشنهادی در محور دوخطه-دوطرفه لوشان-قزوین اعمال شد. نتایج ضمن اثبات کارایی روش قطعهبندی پیشنهادی در قطعات موردبررسی، نشان داد که نوع میانه دوطرفه مجزا، موقعیت مکانی تصادف، باند سوارهرو، آبوهوای صاف، عجله و شتاب بیمورد راننده و تصادف وسیله نقلیه با شیء ثابت به ترتیب با اثر حاشیه ای 304/8، 763/4، 825/3، 909/1 و 205/1 بیشترین تأثیر را بر فراوانی تصادفات دارند.