تاثیرگذاری مدیریت منابع کروی پروازی و اعمال ناایمن در بروز سوانح هوایی
نویسندگان
1 خلبان و استادیار گروه هوایی، دانشکده علوم و فنون مرز، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
2 مدرس خبره گروه هوایی، دانشکده علوم و فنون مرز، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
3 خلبان و مدرس ارشد گروه هوایی، دانشکده علوم و فنون مرز، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2024.427037.2692چکیده
از آغاز هوانوردی ضعف در مدیریت صحیح روابط بین فردی، هدایت کروی پروازی و بروز خطای انسانی به عنوان عواملی مهم در بروز سوانح هوایی شناخته شده است. بر این اساس هدف پژوهش حاضر، برآورد میزان تاثیرگذاری مدیریت منابع کروی پروازی و اعمال ناایمن در بروز سوانح هوایی است. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته (کیفی و کمی) است. مشارکت کنندگان در بخش کیفی، خبرگان و متخصصین (مدیران ارشد و فرماندهان پروازی) هواپیمایی فراجا به تعداد 24 نفر بوده که پژوهشگران در شانزدهمین نفر به اشباع نظری و مفهومی رسیدند. روش گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختار یافته بود. جامعه آماری بخش کمی شامل تعدادی از مدیران و کارکنان پروازی هواپیمایی فراجا بود که با بهره گیری از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده، تعداد 250 نفر به عضویت نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. روش گردآوری داده ها در بخش کمی استفاده از پرسشنامه محقق ساخته روا و پایا بود. برای تحلیل داده های کیفی از نرم افزار مکس کیودیای و جهت تحلیل توصیفی و استنباطی داده های بخش کمی نرم افزار اس پی اس اس استفاده شد. یافته ها نشان داد که تعداد 3 مضمون سازمان دهنده در قالب 22 مضمون پایه ای در حوزه مدیریت منابع کروی پروازی و 4 مضمون سازمان دهنده در قالب 10 مضمون پایه ای در خصوص اعمال ناایمن، می توانند در بروز سوانح هوایی نقش داشته باشند. نتایج نشان داد مولفه های شناسایی شده موثر در بروز سوانح هوایی به ترتیب 1-اشتباه، 2-مفاهیم، 3-مهارت های کاربردی، 4-فراموشی، 5-تخلف، 6-عناصر و 7-لغزش و با اطمینان 95 درصد، در بروز سوانح هوایی تاثیر دارند.