شناسایی عوامل موثر بر نظام نوآوری منطقه ای(RIS) ( با تاکید بر ایران )
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد.
2 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، ایران.
doi
10.22111/innoeco.2020.5786چکیده
یکی از ویژگیهای نظریههای جدید توسعه این است که پویایی در سطح منطقهای، نوآوری، تولید و انتقال دانش را یک عامل کلیدی در توسعه منطقهای در نظر میگیرد. براین اساس، نوآوری در سطح منطقه عمدتا از طریق یادگیری جمعی و هم افزایی بین بازیگران مختلف انجام میشود که در داخل و خارج از سازمان فعالیت میکنند. هدف محوری این مقاله، شناسایی عوامل موثر بر نظام نوآوری منطقهای میباشد. به منظور بررسی تاثیرگذاری متغیرهای مختلف بر میزان نوآوری از مدل پانل مربوط به متغیرهای صد و پنجاه کشور طی سال های 2017 – 2013 استفاده شده است. پس از آن با توجه به فرضیه ها و آزمون های تشخیصی با استفاده از داده های تابلویی (پانل) و به روش الگوی اثرات ثابت، رابطه نوآوری با عوامل تاثیرگذار بر آن مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج به دست آمده موید این مطلب است که متغیرهای مخارج تحقیق و توسعه بنگاه، مشارکت صنعت و دانشگاه در تحقیق و توسعه، دسترسی به آخرین فناوری و در نهایت آموزش عالی و برنامه های ثبت اختراع اثر مثبت و معناداری بر میزان نوآوری کشورها دارند.