مطالعه آرای ابنجوزی و ابنتیمیه در نقد تصوف
نویسندگان
1 دانشیار گروه محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دانشیار گروه محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد محیط زیست از دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 دانشیار گروه محیط زیست دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
5 استادیار گروه آبخیزداری دانشگاه یاسوج
doi
10.22034/jid.2021.118768.1525چکیده
تصوف از بدو پیدایش در دنیای اسلام، از ناحیه فقها در معرض انتقادهای فراوانی بوده است. ابنجوزی و ابنتیمیه از جمله برجستهترین این فقها محسوب میشوند. این نوشتار، با روش توصیفیتحلیلی آرای ابنجوزی و ابنتیمیه را در نقد تصوف میکاود. ابنجوزی صوفیه را به دو گروه صوفیه متقدم و صوفیه متأخر تقسیم میکند. صوفیه متقدم را مقید به شریعت میداند و در زمره زهّاد قرار میدهد، ولی دنیاگریزی، علمگریزی، عشق و سماع صوفیه متأخر را مذمّت میکند. از دیدگاه ابنتیمیه، صوفیه به دو گروه صوفیه اهل علوم دینی و صوفیه اهل فلسفه تفکیک میشوند. وی صوفیه اهل علوم دینی را بدعتگذار تلقی نمیکند، ولی به عقاید صوفیه متفلسف به سبب تأثیرپذیری از فلاسفه، برتری ولایت بر نبوت، فنا و وحدت وجود، نسبت کفر میدهد. در نهایت، ابنتیمیه در قیاس با ابنجوزی، دیدگاه مثبتی به تصوف داشته است.
