پایداری سازی ارتباطات میان ارکان اکوسیستم فناوری و نوآوری از طریق هوش مصنوعی
نویسندگان
1 گروه آموزشی اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی کرمان
2 گروه آموزشی مهندسی کامپیوتر، دانشکده کامپیوتر، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
doi
10.22111/innoeco.2024.48133.1092چکیده
تعامل مؤثر دانشگاه و صنعت به دلیل نقش مؤثری که در توسعهی اقتصادی دارد موردتوجه میباشد. این تعامل در شرایط فعلی اقتصاد کشور، میتواند یکی از راههای خروج از اقتصاد متکی بر نفت، تقویت اقتصاد دانشبنیان و مقاومتی و همچنین ارتقاء بهره وری باشد. شواهد تاریخی نشان میدهد که صنعت در ایران قدمت ششهزارساله و ورود آن به سبک نوین به کشور قدمت پنجاهساله دارد. از طرف دیگر بیشتر از هفتادسال از ورود دانشگاه به ایران به سبک جدید آن نمیگذرد، اما بررسی روند هر دو نشان از رفتار مستقل دانشگاه از صنعت در سنوات گذشته دارد. بنابراین در این مقاله ابتدا به ارائه مدل ارتباطی بین صنعت و دانشگاه با تأکید بر نقش اتاقهای بازرگانی و در ادامه توسعه مدل ارائه شده به ارتباط میان ارکان اکوسیستم فناوری و نوآوری پرداخته شده است. از آنجایی که اتاقهای بازرگانی میتوانند نقش تسهیلگری را برای کاهش ریسک این تعامل و تقویت آن داشته باشند و همچنین پیرو مدل پیشنهادی تعامل صنعت و دانشگاه که بر پایه مدل باب هادسون میباشد، اتاق بازرگانی کرمان بهعنوان پارلمان بخش خصوصی استان اقدام به راه اندازی سامانهای هوشمند برپایه هوش مصنوعی سیستم پیشنهادگر جهت ایجاد ارتباط میان ارکان اکوسیستم فناوری و نوآوری کرده است. هدف اصلی از ایجاد این سامانه، ایجاد ارتباطات دو یا چندجانبه میان ارکان اکوسیستم فناوری و نوآوری میباشد. با توجه به اینکه این سامانه، یک محصول دانشبنیان بهمنظور تقویت اکوسیستم فناوری و دانشبنیان میباشد، سایر نهادهای دارای نقش در اکوسیستم کشور نیز میتوانند از امکانات و قابلیتهای این سامانه بهرههای لازم را برده تا بتوانند نقش تسهیل گری در تعامل میان ارکان آن را ایفا نمایند.