مقایسه آبنمود واحد لحظهای نش، ژئومورفولوژیک و ژئومورفوکلیماتیک در برآورد مشخصات هیدروگراف سیلاب (مطالعه موردی: حوزه آبخیز منشاد)
نویسندگان
1 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
2 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
3 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
doi
10.22092/wmej.2015.107080چکیده
از جمله کاربردهای مدلهای بارش - رواناب، تعیین رفتار هیدرولوژیک حوزه آبخیز و شبیهسازی جریان برای طراحی سازههای آبی و بخصوص ارزیابی تاثیر عملیات اجرا شده بر رژیم جریان است. با توجه به مشکل کمبود و نقص آمار هیدرومتری در اکثر حوزههای آبخیز کشور، نیاز به استفاده از مدلهای هیدرولوژیک ساده و مناسب و توسعۀ آنها در حوزههای آبخیز فاقد ایستگاه از موارد ضروری است. در این زمینه روشهای متعددی پیشنهاد شده است. تحقیق حاضر، با هدف مقایسه دقت، صحت و درجه اطمینان روشهای آبنمود واحد لحظهای ژئومورفولوژیک، ژئومورفوکلیماتیک و نش در برآورد مشخصات آبنمود رواناب خروجی حوزه آبخیز منشاد انجام شده است. به این منظور، شش واقعه رگبار و سیل متناظر، با بهکارگیری آمار دبی و بارش منطقه تعیین شد. پس از محاسبه پارامترهای مورد نیاز روشهای مورد تحقیق، شامل خصوصیات مورفومتریک حوزه و ویژگیهای سیلابهای انتخابی، آبنمود رواناب خروجی در هر روش، برای هر واقعه مشخص گردید. بررسی و ارزیابی هیدروگرافها با بهکارگیری شاخصهای میانگین خطای نسبی، مجذور میانگین مربعات خطا و ضریب نش ساتکلیف، موید کارایی بالاتر روش نش در برآورد دبی اوج، با درصد خطای 75/23، زمان تا اوج با درصد خطای 21/28 و شکل کامل هیدروگراف، با ضریب کارایی 4/0، نسبت به سایر روشها میباشد. این روش در برآورد مقادیر واقعی حجم سیل نیز با درصد خطای90/9، قابلیت بالایی داشته است. بنابراین روش نش در منطقه مورد مطالعه، نسبت به دو روش دیگر از کارایی بیشتری برخوردار است.