بررسی رابطه بین سرمایههای فرهنگی و اجتماعی با مدارا در بین شهروندان (مطالعه شهروندان شهر مشهد)
نویسندگان
1 استاد جامعهشناسی ،گروه علوم اجتماعی ، دانشگاه تبریز و مدیر قطب علمی جامعهشناسی سلامت دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار جمعیتشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشیار جامعهشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز و عضو مؤسس قطب علمی جامعهشناسی سلامت دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22067/jss.v16i2.85574چکیده
قرارگرفتن افراد و گروههای مختلف با اندیشهها و رفتارهای متفاوت در کنار هم و لزوم احترام به حقوق همدیگر و همزیستی مسالمتآمیز، ضرورت طرح و شناخت مدارای اجتماعی را بهعنوان ابزاری برای حل این مسائل خاطرنشان میکند. در این پژوهش برای سنجش مدارای اجتماعی در جامعة مطالعهشده، از روش پیمایشی و مقیاسی چندبعدی بر پایة مدل کینگ (با ابعاد مدارای فردی، اجتماعی، سیاسی، جنسیتی و مذهبی) استفاده شده است و با احتساب حجم نمونه به تعداد 400 نفر، جمعیت نمونه از افراد 15 سال و بیشتر از 15 سال شهر مشهد با نمونهگیری خوشهای انتخاب شد. با استفاده از پرسشنامه دادهها جمعآوری شدند و با نرمافزارهایSPSS و Amos تحلیل شدند. براساس یافتههای تحقیق، در جامعة مطالعهشده، میزان شاخص کل مدارا (شاخص0-100) در سطح متوسط است. در بین ابعاد شاخص مدارا، مدارای فردی و اجتماعی در سطح متوسط رو به بالا و مدارای جنسیتی و مدارای سیاسی در سطح پایین قرار دارند. متغیرهای سرمایة فرهنگی و سرمایة اجتماعی در بهبود میزان مدارا در بین شهروندان مؤثرند. میزان شاخص کل مدارای اجتماعی در شهر مشهد متوسط است که نشان میدهد در بعضی از حوزهها (روابط جنسیتی و سیاسی) احتمال پیدایش رفتارهای تضادآمیز و منازعهای زیاد است و توجه به این شکافها ضروری است.