فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سیب‌زمینی یکی از اقتصادی‌ترین محصولات زراعی است که در مناطق مختلف جهان کشت شده و مورد مصرف بشر قرار می‌گیرد. تنش خشکی حفظ ساختار و یکپارچگی غشاهای بیولوژیک را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در سلول‌های گیاهی، جابجایی اندامک‌ها، موقعیت و ارتباطات برای حفظ عملکرد سلولی حیاتی است و توسط نقل و انتقالات داخل سلولی تنظیم می‌شوند. حرکت جهت‌دار پروتئین‌های حرکتی در امتداد اسکلت سلولی یکی از تنظیم‌کننده‌های کلیدی نقل و انتقالات در درون‌سلول می‌باشد. مایوزین‌ها دسته‌ای از پروتئین‌ها هستند که از توانایی جابجایی درون و بین‌سلولی برخوردارند و امکان ترمیم نواحی غشایی آسیب‌دیده تحت تنش خشکی را در گیاهان امکان‌پذیر می‌کنند. اکثر گیاهان یک سیستم اکتین-مایوزین منحصر به فرد را برای انتقال درون‌سلولی ایجاد کرده‌اند. اما مطالعات کمی بر روی خانواده ژنی مایوزین در گیاهان مخصوصا در سیب‌زمینی انجام شده‌است. در این مطالعه با استفاده از برنامه‌های بیوانفورماتیک، ژن‌های مایوزین در گیاه سیب‌زمینی شناسایی شد. در این راستا، الگوی بیان دو ژن مایوزین (StMyoXI-F و StMyoXI-B) در اندام‌های مختلف (ریشه، ساقه، برگ و غده) با روش Real-time PCR بررسی شد. بیان ژن StMyoXI-F در برگ و غده تحت تنش خشکی بترتیب افزایش معنی‌دار 6 و 8 برابری را نسبت به شرایط کنترل نشان داد. ژن StMyoXI-F تحت شرایط کنترل در برگ و ساقه به میزان 4 و 3 برابر افزایش بیان نسبت به ژن مرجع نشان داد. بیان نسبی ژن StMyoXI-B در برگ و ساقه تحت شرایط بدون تنش حدود 5 و 10 برابر افزایش نسبت به ژن مرجع نشان داد. براساس نتایج بدست‌آمده به نظر میرسد که این دو ژن احتمالا در توسعه ساقه تاثیر زیادی نداشته ولی در توسعه ریشه، برگ و غده تاثیر زیادی داشته اند. بدین منظور این دو ژن مایوزین میتوانند کاندیدای مناسبی برای اصلاح و دست‌ورزی گیاهان در افزایش عملکرد سیب‌زمینی تحت تنش خشکی باشند.