پیشبینی اضطراب اجتماعی نوجوانان پسر بر اساس طرحوارههای هیجانی: نقش واسطهای تابآوری
نویسندگان
1 گروه روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
3 کارشناس ارشد، گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
4 کارشناس ارشد، گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
doi
10.22034/jmpr.2025.69589.6847چکیده
هدف از انجام این پژوهش پیشبینی اضطراب اجتماعی نوجوانان پسر براساس طرحوارههای هیجانی آنها با تأکید بر نقش واسطهای تابآوری بود. طرح پژوهش حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان فین هرمزگان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. در این پژوهش ۲۷۰ نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها از مقیاس اضطراب اجتماعی واتسون و فرند (1996)، مقیاس طرحوارههای هیجانی لیهی (2002) و تابآوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. تحلیل دادهها به روش معادلات ساختاری با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و نرم افزار Amos نسخه 22 انجام شد. یافتههای به دست آمده از تحلیل دادهها نشان داد بین طرحوارههای هیجانی منفی و اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین، بین تابآوری و اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار یافت شد اما بین طرحوارههای هیجانی مثبت و اضطراب اجتماعی رابطه معنادار نشد. همچنین، بین طرحوارههای هیجانی مثبت و منفی با اضطراب اجتماعی از طریق تابآوری رابطه غیرمستقیم وجود داشت. در نتیجه، تابآوری به عنوان متغیر واسطهای رابطهی میان اضطراب اجتماعی و طرحوارههای هیجانی را تعدیل میکند.