پیش‌بینی اضطراب اجتماعی نوجوانان پسر بر اساس طرحواره‌های هیجانی: نقش واسطه‌ای تاب‌آوری

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

2 گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

3 کارشناس ارشد، گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

4 کارشناس ارشد، گروه راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

doi
10.22034/jmpr.2025.69589.6847
چکیده

هدف از انجام این پژوهش پیش‌بینی اضطراب اجتماعی نوجوانان پسر براساس طرحواره‌های هیجانی آن‌ها با تأکید بر نقش واسطه‌ای تاب‌­آوری بود. طرح پژوهش حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان فین هرمزگان در سال تحصیلی 1402-1401  بودند. در این پژوهش ۲۷۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس اضطراب اجتماعی واتسون و  فرند (1996)، مقیاس طرحواره‌های هیجانی لیهی (2002)  و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. تحلیل داده‌­ها  به روش معادلات ساختاری  با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و نرم افزار Amos  نسخه 22 انجام شد. یافته‌های به دست آمده از تحلیل داده‌ها نشان داد بین طرحواره‌های هیجانی منفی و اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین، بین تاب‌آوری و اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار یافت شد اما بین طرحواره‌های هیجانی مثبت و اضطراب اجتماعی رابطه معنادار نشد. همچنین، بین طرحواره‌های هیجانی مثبت و منفی با اضطراب اجتماعی از طریق تاب‌آوری رابطه غیرمستقیم وجود داشت. در نتیجه، تاب‌­آوری به عنوان متغیر واسطه‌ای رابطه‌ی میان اضطراب اجتماعی و طرحواره‌های هیجانی را تعدیل می‌کند.