نقش دیپلماسی در مقابله با تروریسم معاصر علیه جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی تهران
2 کارشناسی ارشد، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22034/fr.2024.417353.1444چکیده
تروریسم معاصر یا جدید یکی از پدیدههای نوینی میباشد که تأثیرات مختلفی را بر زندگی بشر در قرن بیست و یکم مترتب نموده است. این دیپلماسی توسط نهادهایی نظیر شعام(شورایعالی امنیت ملی)، شاک(شورای امنیت کشور)، واجا(وزارت اطلاعات)، سازمان اطلاعات سپاه، واخ(وزارت امور خارجه) و غیره انجام میپذیرد. در این راستا، جریان اصلی مطالعات تروریسم و آراء اندیشمندانی نظیر ویلکِنسِن، جَکسِن، کِرچِلِس، اسمِلسِر و میچِل، هافمَن، راجِرز و ... بهعنوان چارچوب نظری پژوهش حاضر انتخاب گردیده تا بتواند از عهده پاسخگویی به پرسش اصلی پژوهش برآید. بنابراین، این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش اصلی که «نقش دیپلماسی در مقابله با تروریسم معاصر متوجه مردم و نظام سیاسی ایران چیست؟» این فرضیه را ارائه میدهد که «جمهوری اسلامی ایران بهواسطه بهرهگیری از دیپلماسی میتواند 9 اقدام اساسی ضدتروریستی را در مقابله با تروریسم معاصر انجام دهد: 1)کاهش انگیزه تروریستها جهت حمله به اهداف در داخل خاک ایران بهواسطه اعمال فشار بر کشورهای میزبان تروریستها و محروم نمودن تروریستها از فضای فیزیکی و سیاسی؛ 2)تقلیل قابلیتهای عملیاتی تروریستها بهواسطه اعمال فشار بر کشورهای میزبان و حامی در جهت خلع سلاح تروریستها؛ 3)مسدود نمودن یا مصادره منابع مالی و داراییهای تروریستها؛ 4) اشتراکگذاری اطلاعات سازمانهای اطلاعاتی خارجی با سرویسهای اطلاعاتی ایران و بالعکس؛ 5) ایجاد شکاف در جبهه حامیان تروریسم ضد ایرانی و منفعل نمودن دولتهای حامی تروریسم ضد ایرانی؛ 6) زمینهسازی جهت محکومیت بینالمللی تروریستها؛ 7) سازماندهی فضای رسانهای سنگین علیه تروریستها؛ 8) ممانعت از دستیابی تروریستها به تسلیحات و فناوری پیشرفته؛ 9) منفعل نمودن، بازداشت و حتی زمینهسازی جهت حذف مهرههای کلیدی جریانهای تروریستی». این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی میباشد.