عوامل مؤثر بر تمایل به پرداخت عسل ارگانیک با استفاده از الگوی توبیت دو مرحلهای هکمن (مطالعه موردی: شهر زاهدان)
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، ایران
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، ایران
doi
10.22034/hbsj.2023.362885.1143چکیده
عسل ارگانیک محصولی است که هیچ آفتکش غیر طبیعی، ژنهای زیست مهندسی یا دیگر محصولات مصنوعی در آمادهسازی و نگهداری آن استفاده نشده است. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی به بررسی عوامل مؤثر بر تمایل به پرداخت عسل ارگانیک در شهر زاهدان با استفاده از مدل توبیت دو مرحلهای هکمن پرداخته شده است. حجم نمونه از طریق پرسشنامه محقق ساخته با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر در سال 1400-1401 انتخاب شده است. نتایج نشان میدهد که با افزایش یک واحدی در متغیرهای سطح تحصیلات، درآمد خانوار، نشان و گواهی ارگانیک بودن، میزان دسترسی به عسل ارگانیک، افزایش آگاهی و مطالعه نسبت به محصول و رضایتمندی از نحوهی توزیع عسل ارگانیک، تمایل به پرداخت عسل ارگانیک به ترتیب به میزان 09/0، 33/0، 08/0، 16/0، 1/0 و 06/0 واحد افزایش خواهد یافت. در حالی که قیمت عسل ارگانیک طبق انتظارات تئوریک بر تمایل به پرداخت عسل ارگانیک تاثیر منفی و معناداری داشته به طوری که با یک واحد افزایش در قیمت محصول، تمایل به پرداخت به اندازه 17/0- واحد کاهش خواهد یافت. در این راستا پیشنهاد میشود که تولیدکنندگان عسل در گام اول اقدام به گرفتن نشان و گواهی عسل ارگانیک نموده و در گام دوم لازم است با به کارگیری روشهای صحیح توزیع، میزان دسترسی و نحوه توزیع آن را بهبود بخشند و در نهایت با استفاده از رسانههای جمعی و فضای مجازی آگاهی مردم را نسبت به استفاده از عسل ارگانیک ارتقا دهند.