اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال‌کاری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، پردیس ارس، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، پردیس ارس، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، پردیس ارس، تهران، ایران

doi
10.22034/jmpr.2025.68587.6767
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال­‌کاری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش‌­آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌­آزمایشی با طرح پیش‌­آزمون– پس‌­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش‌­آموزان پسر دوره متوسطه دوم ناحیه 5 تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. از طریق روش نمونه­‌گیری هدفمند 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه پرسشنامه­‌های اهمال‌کاری تحصیلی سولومن و راث‌بلوم (1984)، مقیاس خودتنظیمی تحصیلی بوفارد و همکاران (1995) و عملکرد تحصیلی فام و تیلور (1999) بود. گروه آزمایش به‌­مدت 8 جلسه 90 دقیقه‌­ای، یک روز در هفته، برنامه آموزش پذیرش و تعهد را دریافت کردند. داده­‌های حاصل از پژوهش از طریق تجزیه و تحلیل کوواریانس چند­متغیره مورد بررسی قرارگرفت. سطح معنی‌­داری در کلیه آزمون­‌ها 0/05 در نظر گرفته­‌شد. نتایج حاصل نشان داد که برنامه آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال‌­کاری تحصیلی (0/001>p)، خودتنظیمی تحصیلی (0/001>p) و عملکرد تحصیلی (0/001>p) دانش‌آموزان موثر است. با توجه به یافته­‌های حاصل از پژوهش، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد  تا حد زیادی می‌­تواند موجب کاهش اهمال‌­کاری تحصیلی و بهبود خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی در دانش­‌آموزان شود.