اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمالکاری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، پردیس ارس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، پردیس ارس، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، پردیس ارس، تهران، ایران
doi
10.22034/jmpr.2025.68587.6767چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمالکاری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانشآموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون– پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم ناحیه 5 تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. از طریق روش نمونهگیری هدفمند 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سولومن و راثبلوم (1984)، مقیاس خودتنظیمی تحصیلی بوفارد و همکاران (1995) و عملکرد تحصیلی فام و تیلور (1999) بود. گروه آزمایش بهمدت 8 جلسه 90 دقیقهای، یک روز در هفته، برنامه آموزش پذیرش و تعهد را دریافت کردند. دادههای حاصل از پژوهش از طریق تجزیه و تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد بررسی قرارگرفت. سطح معنیداری در کلیه آزمونها 0/05 در نظر گرفتهشد. نتایج حاصل نشان داد که برنامه آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمالکاری تحصیلی (0/001>p)، خودتنظیمی تحصیلی (0/001>p) و عملکرد تحصیلی (0/001>p) دانشآموزان موثر است. با توجه به یافتههای حاصل از پژوهش، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد تا حد زیادی میتواند موجب کاهش اهمالکاری تحصیلی و بهبود خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی در دانشآموزان شود.